Επισκόπηση ΑΙ
- Η σταθερότητα ενός δημόσιου νοσοκομείου εξαρτάται από την αμεροληψία των αποφάσεων και τη θεσμική συνέπεια, και παραβιάσεις αυτών των αρχών θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών.
- Η άνιση εφαρμογή των κανόνων, όπως φάνηκε σε περιπτώσεις μετατάξεων, διαβρώνει την εμπιστοσύνη και υπονομεύει την ομαλή λειτουργία, ειδικά όταν οι παρασκευαστές αρνούνται να επωμιστούν ευθύνες που δεν τους αναλογούν λόγω ελλιπούς στελέχωσης ιατρών.
- Ο εργαστηριακός τομέας είναι νευραλγικός για τη λειτουργία του νοσοκομείου, και προβλήματα σε αυτόν, που προκαλούνται από λανθασμένες διοικητικές αποφάσεις και πελατειακή λογική, οδηγούν σε καθυστερήσεις στις διαγνώσεις, παγώνουν τις εισαγωγές και αυξάνουν τον κίνδυνο για τους ασθενείς.
Η σταθερότητα ενός δημόσιου νοσοκομείου δεν εξαρτάται μόνο από την υλικοτεχνική υποδομή, αλλά κυρίως από την αμεροληψία των αποφάσεων και τη θεσμική συνέπεια. Oταν αυτές οι αρχές παραβιάζονται,όταν αρκετές επιλογές είναι αποτέλεσμα πελατειακού μηχανισμού, οι επιπτώσεις αγγίζουν την ασφάλεια των ασθενών.
Η αφορμή: μια μετάταξη που άνοιξε ασκό του Αιόλου
Μια μετάταξη εργαζομένου, η οποία ερμηνεύτηκε από μεγάλο μέρος του προσωπικού ως προϊόν πελατειακής λογικής, λειτούργησε ως αφετηρία έντασης και δυσπιστίας. Στη συνέχεια, άλλη παρασκευάστρια που ζήτησε μετακίνηση προς άλλο νοσοκομείο, με βάση την ίδια λογική, είδε το αίτημά της να απορρίπτεται από το υπηρεσιακό και το ΔΣ. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Εύλογη αντίδραση και απογοήτευση για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η πεποίθηση ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο εσωτερικό του οργανισμού και υπονομεύει τη διοικητική ηρεμία. Σε κάθε δημόσιο φορέα, πολλώ δε μάλλον σε νοσοκομείο, η αξιοκρατία και η ίση μεταχείριση αποτελούν προϋπόθεση ομαλής λειτουργίας.
Το νομικό πλαίσιο και οι βάρδιες: υπογράφει ο γιατρός, όχι το εργαστήριο
Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας και της ιατρικής δεοντολογίας, οι ιατρικές εξετάσεις υπογράφονται από ιατρό. Αυτό συνεπάγεται συνεχή κάλυψη με βάρδιες από ιατρούς στον εργαστηριακό τομέα, ευθύνη που τυπικά δεν μπορεί να μετακυλιστεί σε παρασκευαστές ή άλλο παραϊατρικό προσωπικό.
Στην πράξη, η υφιστάμενη στελέχωση, ουσιαστικά δύο γιατροί, δεν επαρκεί να καλύψουν πλήρως όλες τις βάρδιες και τις εφημερίες. Σε συνθήκες έντασης αβεβαιότητας και αισθήματος αδικίας, οι παρασκευαστές ορθώς αρνούνται να επωμιστούν ευθύνη που δεν τους αναλογεί, και που άλλωστε θα μπορούσε να προκαλέσει νομικές και πειθαρχικές περιπέτειες, αν κάτι πάει στραβά. Ετσι, δημιουργείται ένα σοβαρό κενό, μέρες του μήνα που ο εργαστηριακός τομέας μένει ακάλυπτος.
Ο εργαστηριακός τομέας δεν είναι βοηθητικός, είναι νευραλγικός
Από τις γενικές εξετάσεις αίματος μέχρι τους εξειδικευμένους δείκτες, ο εργαστηριακός τομέας αποτελεί πυλώνα για κάθε κλινική. Χωρίς αυτόν:
- καθυστερούν οι διαγνώσεις,
- παγώνουν εισαγωγές,
- επιβραδύνονται θεραπευτικές παρεμβάσεις,
- αυξάνεται ο κίνδυνος για την ασφάλεια των ασθενών.
Με άλλα λόγια, όταν το εργαστήριο τινάζεται στον αέρα λόγω λανθασμένων ή άνισων διοικητικών χειρισμών, διαταράσσεται η λειτουργία ολόκληρου του νοσοκομείου.
Η ρίζα του προβλήματος: πελατειακή επιμονή και διοικητικές επιλογές
Σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα από εργαζομένους, η ένταση ξεκινησε από πελατειακή λογική και την επιμονή βουλευτή, της διοικήτριας και του προέδρου των εργαζομένων για την εξυπηρέτηση αιτήματος, μια πρακτική την οποία προηγούμενη διοίκηση και ΔΣ είχαν απορρίψει, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσαρέσκεια από τον βουλευτή. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει αυτές τις αποφάσεις εξαιρέσεις, που δεν είναι, το μήνυμα προς το προσωπικό παραμένει προβληματικό. ότι ο κανόνας μπορεί να καμφθεί όταν υπάρχουν πιέσεις. Και είναι εύλογο να δημιουργείται αγανάκτηση από την προνομιακή μεταχείριση κάποιων.
Δυστυχώς, όταν από όγδοος και εκτός λίστας επιλογής, καταλήγεις πρώτος, τότε υπάρχουν γραμμάτια προς εξόφληση. Αυτό έχει γίνει αντιληπτό εντός αλλά και εκτός νοσοκομείου.
Η κοινή διοικήτρια, πρωτοστατούσα στις συγκεντρώσεις για τη υγεία στο Λασίθι, που κατήγγειλε την ιδιωτικοποίηση, διαχειρίζεται 4 νοσοκομεία, τα οποία βρίσκονται συνολικά σε χειρότερη κατάσταση σήμερα.
Σε πρόσφατη εκπομπή, ο εκπρόσωπος των γιατρών στο ΔΣ των διασυνδεόμενων νοσοκομείων του Λασιθίου, και πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Λασιθίου, είχε πρόσφαταπεριγράψει με μελανά χρώματα την κατάσταση, τονίζοντας πως η έλλειψη προσωπικού δεν αφορά μόνο το χειρουργικό τμήμα, αλλά επηρεάζει κρίσιμες ειδικότητες και υπηρεσίες, όπως η επείγουσα ιατρική φροντίδα, η διάγνωση και η παρακολούθηση χρόνιων ασθενών.
Ο πρόεδρος των εργαζόμενων του νοσοκομείου Αγίου Νικολάου ανέφερε πως το κεντρικό νοσοκομείο βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση των τελευταίων πέντε ετών, ότι το νοσοκομείο έχει φτάσει στον πάτο, επισημαίνοντας τις ελλείψεις προσωπικού, και όλα τα δεδομένα που καθιστούν τη λειτουργία του νοσοκομείου επισφαλή, σύμφωνα και με επισημάνσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου του νοσοκομείου.
Η πραγματικότητα των διαθέσιμων ανθρώπινων πόρων: Μένει το Ηράκλειο
Με βάση τη σημερινή εικόνα, από τα άλλα νοσοκομεία του Λασιθίου δεν υπάρχει δυνατότητα διάθεσης ιατρών για να καλυφθούν οι βάρδιες του εργαστηρίου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, αν υπάρξει εξωτερική ενίσχυση, μένει το Ηράκλειο ως η μόνη ρεαλιστική πηγή. Η παραδοχή αυτή δεν είναι λύση, είναι διαπίστωση ενός ασφυκτικού πλαισίου που καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος.
Ευθύνη και συνέπειες
Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Είναι ευθύνη αυτών που δημιούργησαν το πρόβλημα να βρουν και τη λύση. Οταν προτεραιότητα είναι το ρουσφέτι, αυτά θα συμβαίνουν και ένα ήδη αρκετά προβληματικό νοσοκομείο κινδυνεύει με λουκέτο.
Η διοίκηση, φανερή και παρασκηνιακή, και όσοι επηρεάζουν αποφάσεις οφείλουν να λογοδοτούν για τις επιλογές τους, ιδίως όταν οι επιπτώσεις αγγίζουν την ασφάλεια των ασθενών και τη βιωσιμότητα κρίσιμων τμημάτων.
Η υγεία δεν μπορεί να γίνει πεδίο μικροπολιτικής. Είναι πάνω από κόμματα και ιδιοτελή συμφέροντα. Χρειάζεται ξεκάθαρες διαδικασίες που τηρούνται απαρέγκλιτα. Οσοι λαμβάνουν αποφάσεις οφείλουν να εξηγούν το πως και το γιατί, γιατί από αυτές κρίνεται η ασφάλεια του ασθενούς. Η κατάσταση είναι τόσο τραγική, που αρχίζει να γίνεται πεποίθηση ότι υπάρχει πρόθεση διάλυσης των νοσοκομείων.
