Στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα στον Κουτσουρά, η φύση και ο νόμος βρίσκονται σε μια ιδιότυπη πολιορκία. Μια έκταση 20.000 στρεμμάτων, που παραδόθηκε στις φλόγες το 1992 και κηρύχθηκε επίσημα αναδασωτέα το 1993, βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο κατασκευαστικής δραστηριότητας, προκαλώντας ερωτηματικά και αντίδραση κατοίκων, που μας κατήγγειλαν το γεγονός.
Η νομική ακροβασία
Το ζήτημα αποκτά διαστάσεις σκανδάλου αν αναλογιστεί κανείς το ιστορικό της υπόθεσης:
- Με μια αναζήτηση στο διαδίκτυο, εντοπίσαμε “Την υπ’ αριθμ. 2280/05−08−1993 (ΦΕΚ 1043/Δ΄/27−08−1993) απόφαση Νομάρχη Λασιθίου που αφορά στην κήρυξη αναδασωτέας έκτασης εμβαδού 20.000 στρεμμάτων στη θέση «Πλατιά Όψη» Σταυροχωρίου.”, γεγονός που αποτελεί επιβεβαίωση του χαρακτηρισμού.
- Η Θωράκιση από το ΣτΕ: Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει εκδώσει αποφάσεις που απορρίπτουν κάθε πράξη χαρακτηρισμού που θα άλλαζε το καθεστώς προστασίας της περιοχής.
- Η Ανατροπή του 2010: Παρά τις δικαστικές αποφάσεις, η Διεύθυνση Δασών προχώρησε το 2010 σε αποχαρακτηρισμούς. Η κίνηση αυτή καταγγέλλεται ως καταστρατήγηση του Συντάγματος και του νόμου περί αναδασωτέων εκτάσεων.
Οικοδομώντας πάνω στις στάχτες
Οι φωτογραφίες που δείχνουν πέρα πάσης αμφισβήτησης, έργα και κατασκευές να υψώνονται εκεί που κάποτε υπήρχε δάσος, αποτελούν την οδυνηρή απόδειξη μιας μεθοδευμένης αλλοίωσης του τοπίου και της ιδιότητας του. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπάρχει δραστηριότητα, αλλά πως αυτή νομιμοφανώς καλύπτεται.
Οταν αγνοούνται αποφάσεις του ΣΤΕ για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα, τότε η προστασία του περιβάλλοντος καθίσταται κενό γράμμα.
Τα Αμείλικτα Ερωτήματα
- Βάσει ποιας νομικής ακολουθίας η Διεύθυνση Δασών το 2010 αγνόησε την κήρυξη του 1993 και τις αποφάσεις του ΣτΕ;
- Πως είναι δυνατόν να εκδίδονται οικοδομικές άδειες σε μια περιοχή που ο νόμος ορίζει ότι πρέπει να επανέλθει στην πρότερη δασική της μορφή;
- Ποια είναι η θέση της Διεύθυνσης Δασών, του Δήμου, της Περιφέρειας, του Υπουργείου Περιβάλλοντος και των ελεγκτικών μηχανισμών, μπροστά στις καταγγελίες για την απώλεια 20.000 στρεμμάτων δασικού πλούτου;
Την ώρα που η πολιτεία κατάσχει στην κυριολεξία νόμιμες ιδιωτικές δασικές περιουσίες, την ίδια στιγμή αδιαφορεί για την καταστροφή που συντελείται σε αναδασωτέα έκταση, που για πάνω από 34 χρόνια δεν φρόντισε να προστατεύσει και να αναδασώσει. Σε μια περιοχή όπου το δάσος παλεύει να αναγεννηθεί, το μπετόν επιβάλλεται στην φύση, μετατρέποντας μια περιβαλλοντική πληγή σε οικοδομική ευκαιρία.
Θα προστατευθεί η αναγέννηση του δάσους ή θα νομιμοποιηθεί το τετελεσμένο;
