Του ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΜΙΧΑΛΗ
Το Λασίθι αποτελεί έναν από τους παραγωγικούς πυλώνες της Κρήτης, με αξιόλογη προσφορά στην οικονομία. Κι όμως, παρά τη δυναμική αυτή, συχνά εγκλωβιζόμαστε σε μια στάση αναμονής, λες και η ανάπτυξη είναι ζήτημα καλής θέλησης της κεντρικής εξουσίας και όχι αποτέλεσμα δικής μας οργανωμένης πίεσης.
Πολύ χαμηλός πήχης προσδοκιών
Ενα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι η υπερβολική επικοινωνιακή διαχείριση μικρών ζητημάτων. Συχνά βλέπουμε ήσσονος σημασίας παρεμβάσεις να διογκώνονται τεχνητά για να δημιουργήσουν την αίσθηση της κινητικότητας. Αυτή η τακτική, όμως, λειτουργεί ως στάχτη στα μάτια των πολιτών. Την ίδια στιγμή που αναλωνόμαστε στην προβολή του ελάχιστου, μια σειρά από κρίσιμους τομείς παραμένουν στάσιμοι ή κινούνται με ρυθμούς που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής.
Το λίγο δεν είναι αρκετό
Δεν υπάρχει πρόθεση μηδενισμού του έργου που έχει γίνει. Γίνονται προσπάθειες, όμως η πολιτική κρίνεται από τα αποτελέσματα.
Οσα έγιναν, είναι λίγα μπροστά σε αυτά που απαιτούν οι καιροί. Η απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες του Λασιθίου και την πραγματικότητα μεγαλώνει, αναδεικνύοντας ένα σοβαρό έλλειμμα διεκδίκησης που διατρέχει οριζόντια σχεδόν κάθε αναπτυξιακό τομέα.
Ο σχεδιασμός και οι προκλητικές αντιφάσεις
Ως παράδειγμα, στο ζήτημα του ΒΟΑΚ, που αποτελεί κυβερνητικό σχεδιασμό, οι αντιφάσεις εξοργίζουν.
Στη Δυτική Κρήτη (Χανιά – Καστέλι), χρηματοδοτείται αυτοκινητόδρομος που επηρεάζει 26.000 κατοίκους.
Στο Λασίθι (Καλό Χωριό – Σητεία), υποδεέστερες προδιαγραφές και στασιμότητα για 47.800 κατοίκους.
Πως γίνεται ο σχεδιασμός να ιεραρχεί ως προτεραιότητα την εξυπηρέτηση μικρότερων πληθυσμιακών αναγκών, ενώ την ίδια στιγμή αφήνει το Λασίθι με μια χάραξη (όχι αυτοκινητοδρομου) στα χαρτιά, που στερείται την ασφάλεια, και που ούτε αυτή προχωρά;
Σημαντικό ότι η απουσία σύγχρονου δρόμου, στραγγαλίζει το αεροδρόμιο Σητείας. Μήπως έχει να κάνει και με το ότι ένας σύγχρονος άξονας θα αναβάθμιζε το αεροδρόμιο Σητείας, εις βάρος του νέου;
Η προσπάθεια της Περιφέρειας και το τεχνητό εμπόδιο
Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται ο ρόλος της Περιφέρειας. Ο Περιφερειάρχης προσπαθεί έμπρακτα να παρέμβει στον κεντρικό σχεδιασμό και να προσθέσει έργα που θα δώσουν πνοή στον ΒΟΑΚ του Λασιθίου, όπως κάνει για το έργο της παράκαμψης της Παχειάς Αμμου. Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει ακόμα και έλλειμμα ενημέρωσης.
Η παράκαμψη του Καλού Χωριού είναι μελετητικά έτοιμη. Αλλωστε, έχουν περάσει 5 χρόνια από το 2020 που θεωρούνταν δεδομένη η ένταξη του1. Φημολογείται ότι η υπογραφή καθυστερεί ακριβώς επειδή θα λειτουργούσε ως μοχλός πίεσης για χρηματοδότηση. Είναι παράδοξο ότι οι τοπικοί φορείς δεν αναδεικνύουν το ζήτημα. Κανείς δεν φαίνεται να το έχει επισημάνει στον Περιφερειάρχη, ώστε να το περιλάβει στην ατζέντα του και να ασκήσει την ανάλογη πίεση προς την κεντρική εξουσία.
Μια συνολική υποβάθμιση πέρα από τα αυτονόητα
Τα προβλήματα στην υγεία, τα δασικά και τη λειψυδρία (με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μεραμπέλλου όπου δεν προχωρά έστω και μια μελέτη για έργα ταμίευσης) είναι μόνο ενδεικτικά.
Η ίδια εικόνα εγκατάλειψης ή αργής εξέλιξης επικρατεί σε πολλούς άλλους τομείς. Από το δευτερεύον και επαρχιακό οδικό δίκτυο και τις υποδομές του πρωτογενούς τομέα, μέχρι τις πανεπιστημιακές σχολές. Το Λασίθι αντιμετωπίζεται ως ένας απονευρωμένος νομός, την ώρα που οι ανάγκες αυξάνονται.
Η πολιτική ευθύνη για την αφωνία του νομού
Ο βουλευτής φέρει ευθύνη για την έλλειψη ενιαίας και δυνατής φωνής του Λασιθίου. Με 22 χρόνια θητείας και μια αυτοδιοίκηση στον ίδιο πολιτικό χώρο, όφειλε να είναι ο ενορχηστρωτής μιας κοινής διεκδίκησης που θα έλυνε ζητήματα που χρονίζουν από την εποχή της πρώτης του εκλογής.
Ωστόσο, στο κάδρο των ευθυνών βρίσκονται εξίσου και αυτοδιοικητικοί μας. Η αφωνία του νομού είναι αποτέλεσμα και της δικής τους αδυναμίας να υπερβούν τα τοπικά όρια και να συντονιστούν σε ένα κοινό μέτωπο. Η επικοινωνιακή διαχείριση εξαντλήθηκε. Η συνέχιση αυτής της αποσπασματικότητας αποτελεί πλέον κοινή ευθύνη και πολιτική αποτυχία.
Από την ανοχή στην απαίτηση
Το Λασίθι δεν έχει πλέον την πολυτέλεια του χρόνου, ούτε την υπομονή να παρακολουθεί τις ευκαιρίες να χάνονται πίσω από την αδράνεια και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Η εποχή που ο νομός μας αρκούνταν στα ψίχουλα ενός κεντρικού σχεδιασμού ή στις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, πρέπει να τελειώσει οριστικά.
Δεν διεκδικούμε προνόμια εις βάρος άλλων. Απαιτούμε τον σεβασμό που αναλογεί στην προσφορά και την ασφάλεια που δικαιούνται οι πολίτες και του Λασιθίου.
Είναι ώρα ευθύνης για όλους. Είτε θα προχωρήσουμε με συνεργασία, σε οργανωμένη και συστηματική διεκδίκηση που θα επιβάλλει λύσεις, είτε θα παραμείνουμε απλοί θεατές στην υποβάθμιση της ίδιας μας της ζωής.
Το Λασίθι πρέπει να σταματήσει να είναι ο βολικός θεατής των εξελίξεων.
Η φωνή που δεν ακούγεται ή που ψιθυρίζει το δίκιο της, εκθέτει όσους πήραν την εντολή να διεκδικούν, και κατέληξαν να μετρούν απώλειες.
Η ισχύς ενός τόπου δεν μετριέται με τις υποκλίσεις των εκπροσώπων του, αλλά με το ανάστημα που ορθώνουν όταν το δίκιο πρέπει να κραυγάζει.
