Αυτό που συνέβη στη τελευταία συνεδρίαση της ΕΠΕΑ Λασιθίου είναι βαθιά έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη, την περιουσία και τον χρόνο του. Δύο μέλη της επιτροπής, στο παρά πέντε, πιθανότατα χωρίς να έχουν ενημερώσει τα αναπληρωματικά τους, δεν προσήλθαν στη συνεδρίαση, με αποτέλεσμα αυτή να ματαιωθεί ελλείψει απαρτίας.
Δεν είναι δυνατόν πολίτες να αγωνιούν για τις υποθέσεις τους, να ταξιδεύουν ακόμα και από την Αθήνα και να έρχονται αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση. Δεν γίνεται η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, η Πολιτεία, να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις, και μάλιστα σε έναν νομό με πάνω από 14.000 ενστάσεις στους δασικούς χάρτες.
Πρόκειται για χάρτες, οι οποίοι σε πολύ μεγάλο βαθμό συντάχθηκαν λάθος, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Προϊστάμενος Δασών Λασιθίου να αναγκαστεί να τους υπογράψει με επιφύλαξη1, παραδεχόμενος έμμεσα το προβληματικό της διαδικασίας. Αλλωστε, ο ίδιος ο αριθμός των ενστάσεων, αποδεικνύει τη σοβαρότητα του προβλήματος. Είναι δε βέβαιο, ότι πολλοί άλλοι δεν προχώρησαν σε ενστάσεις, μην θέλοντας να μπουν σε έξοδα και να μπλέξουν με μια γραφειοκρατία και ένα σύστημα, που πιθανότατα θα είναι χάσιμο χρόνου. Παρά το μέγεθος των αντιδράσεων και την επίσημη αυτή παραδοχή σφάλματος, κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν λαμβάνεται.
Το πρόβλημα με τα δασικά δεν είναι σημερινό, όμως παραμένει προκλητικά αναπάντητο. Ποιοι κρύβονται πίσω από αυτή την αδράνεια; Ποιοι είναι αυτοί που μπλοκάρουν τις αλλαγές και σαμποτάρουν τις λύσεις; Η διαχρονική στασιμότητα και η άρνηση διόρθωσης των ομολογουμένως λανθασμένων χαρτών, δείχνει ένα πλέγμα συμφερόντων και γραφειοκρατικής αγκύλωσης που βολεύεται με την αδιαφάνεια και την ομηρία χιλιάδων ιδιοκτησιών. Ολο αυτό, έχει οσμή σκανδάλου και εικόνα εγκληματικής οργάνωσης.
Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο σκοτεινή αν αναλογιστεί κανείς τη σύνθεση της επιτροπής. Οταν μέλος φέρεται να είχε εμπλακεί σε εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό, κατά το οποίο προέταξε όπλο εναντίον πολίτη, όταν επίσης στην προτελευταία συνεδρίαση δημιουργήθηκε σοβαρό επεισόδιο2, το ζήτημα γίνεται θέμα δημόσιας τάξης και ηθικής καταλληλότητας. Επρεπε άμεσα να είχε παυθεί και αντικατασταθεί.
Πως μπορεί ένας πολίτης να προσδοκά δίκαιη κρίση για την περιουσία του, όταν στο τραπέζι των αποφάσεων κάνουν κουμάντο πιστολέρο, υπό την ανοχή της ιεραρχίας;
Οταν ο Διευθυντής Δασών Κρήτης, έχει αυτοδιοριστεί, παράνομα1; Και παρά τις καταγγελίες παραμένει στη θέση του;
Η παραμονή ενός παράνομα διορισθέντος Διευθυντή, η παραμονή ενός “πιστολέρο” στις επιτροπές, το σαμποτάζ των συνεδριάσεων, η άρνηση εφαρμογής των οδηγιών του Υπουργείου, δεν είναι τυχαία, αλλά προϊόν πολιτικής προστασίας.
Οταν ο βουλευτής στέκεται απέναντι στον Προϊσταμένο Δασών που είχε επιφυλάξεις, όταν αντί να χτυπήσει τη ρίζα του προβλήματος λειτουργεί ως τροχοπέδη, όταν φαίνεται να υπάρχει ένας τοίχος προστασίας γύρω από την αδράνεια, όταν η ηγεσία του Υπουργείου κωφεύει, ο πολίτης παραμένει όμηρος όσων τρέφονται από την αδιαφάνεια και τη διαπλοκή. Είναι ξεκάθαρο, ότι ο βουλευτής έχει σοβαρότατη ευθύνη για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Εχει συμμετάσχει σε συσκέψεις, ακόμα και σε επίπεδο υπουργείου, έχει λάβει γνώση σοβαρών καταγγελιών, είχε ενημερωθεί από στενότατο συνεργάτη του, ο οποίος μάλιστα είχε αναφέρει εγγράφως στο Υπουργείο Περιβάλλοντος τα όσα συμβαίνουν, άρα δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα.
Η πολιτεία έχει υποχρέωση να εγγυηθεί τη νομιμότητα και την περιουσία των πολιτών. Κωφεύει παρά τις διαστάσεις που έχει πάρει το θέμα, αδιαφορεί για την δημοσιότητα.
Σαν “Φωνή Λασιθίου”, έχουμε προσπαθήσει να συμβάλουμε στην διαφάνεια, αναδεικνύοντας σοβαρά ζητήματα4.
Το Λασίθι δεν αντέχει άλλο εμπαιγμό. Η κάθαρση πρέπει να ξεκινήσει τώρα. Από την επανασύνταξη των δασικών χαρτών, από τη σύνθεση των επιτροπών και από την απόδοση ευθυνών σε όσους σαμποτάρουν τη επίλυση των προβλημάτων.
