Η σημερινή συνέντευξη τύπου του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. Με χρώματα μελανά και λέξεις που χτυπούν την πόρτα της κρατικής αδιαφορίας, αλλά και των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, αποτυπώθηκε μια πραγματικότητα που θυμίζει τριτοκοσμικές καταστάσεις.
Οταν οι αριθμοί γίνονται επικίνδυνοι: Δεν είναι πια μόνο οι ελλείψεις, είναι ο παραλογισμός. Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ένα νοσοκομείο όπως της Ιεράπετρας να βγάζει εφημερία με έναν μόνο βιοπαθολόγο;
Πως μπορούμε να μιλάμε για υγεία, όταν η μοναδική ΜΕΘ του νομού στον Άγιο Νικόλαο βρίσκεται ένα βήμα πριν το οριστικό λουκέτο, αφήνοντας ολόκληρο το Λασίθι στην τύχη του;
Οταν όλα τα νοσοκομεία έχουν σοβαρά κενά στις εφημερίες τους, ενώ δεν είναι σπάνιο κάποιες ειδικότητες να μην εφημερεύουν σε κανένα νοσοκομείο;
Η φυγή προς το Ηράκλειο: Η αδυναμία των δομών του Λασιθίου να εξυπηρετήσουν ακόμα και τα βασικά περιστατικά, μετατρέπει το κεντρικό νοσοκομείο σε σταθμό διακομιδών. Το αποτέλεσμα; Το σύστημα υγείας του Ηρακλείου δέχεται ένα τεράστιο κύμα ασθενών που δεν του αναλογεί, οδηγώντας σε μια συνολική κατάρρευση της περίθαλψης σε όλο το Λασίθι.
Επίσης, μεγάλος αριθμός ασθενών αναγκάζεται να καταφύγει σε ιδιωτικές κλινικές, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας του, με ότι συνεπάγεται για όσους δεν το αντέχει η τσέπη του.
Το Λασίθι δεν είναι βιτρίνα: Η δημόσια υγεία δεν διορθώνεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και ωραιοποιήσεις. Η υποβάθμιση θίγει τον πυρήνα της ασφάλειας κάθε κατοίκου και κάθε επισκέπτη. Η απαίτηση για άμεση στελέχωση και θεσμική θωράκιση των νοσοκομείων μας δεν είναι αίτημα των γιατρών, είναι απαίτηση επιβίωσης ενός ολόκληρου τόπου.
