Όπως επισημάνθηκε σε έκτακτη συνέντευξη τύπου που παραχωρήσαμε χθες το απόγευμα, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026, τα νοσοκομεία του νομού Λασιθίου (Άγιος Νικόλαος, Ιεράπετρα, Σητεία, Νεάπολη) βρίσκονται υπό διάλυση.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα:
• Κίνδυνος για λουκέτο στη ΜΕΘ του Αγίου Νικολάου.
• Νοσοκομεία που έχουν μετατραπεί σε δομές “μίας ειδικότητας” (Ιεράπετρα) ή λειτουργούν χωρίς καν Παθολογική Κλινική εδώ και δύο χρόνια (Σητεία).
• Ολόκληρος ο νομός έχει μείνει χωρίς ούτε έναν αναισθησιολόγο ή ακτινολόγο σε κρίσιμες ημέρες εφημεριών.
Η φράση «Η ευχή μας είναι να γυρίσει η υγεία 20 χρόνια πίσω», την οποία διατύπωσε ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Κώστας Νικολαράκης, δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν 75.000 μόνιμοι κάτοικοι και χιλιάδες επισκέπτες στην Ελούντα, τον Άγιο Νικόλαο και τις άλλες τουριστικές περιοχές.
Παρακαλούμε θερμά για τη δημοσίευση, προβολή και ανάδειξη του θέματος, προκειμένου η κραυγή αγωνίας μας να ακουστεί στο Υπουργείο Υγείας.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ – ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗΣ
Συντονιστής δημοσιογράφος:
Αγαπητοί συνάδελφοι καλησπέρα. Είμαστε στον Ιατρικό Σύλλογο Ηρακλείου που φιλοξενεί απόψε τη συνέντευξη τύπου του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου, για τα νοσοκομεία του νομού Λασιθίου. Στο πάνελ από αριστερά είναι ο Γραμματέας, όπως βλέπετε στην οθόνη του Ιατρικού Συλλόγου, ο κύριος Θεόδωρος Κατάσος. Στο κέντρο ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου, κύριος Κώστας Νικολαράκης και στη συνέχεια ο Αντιπρόεδρος του ΙΣΛ, κ. Γιώργος Παπαδοπούλης.
Κύριε Πρόεδρε δίνω αμέσως τον λόγο σε εσάς για να ξεκινήσετε.
Κωνσταντίνος Νικολαράκης (Νευρολόγος – ψυχίατρος, Πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου):
Ευχαριστώ πολύ. Καλησπέρα σε όλους. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία τον φίλο μου Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου, τον Αλέκο Πατριανάκο και τους συναδέλφους του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου.
Εύλογο είναι το ερώτημα γιατί γίνεται η συνέντευξη του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου στα γραφεία του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου. Η απάντηση είναι, για να ακουστεί η φωνή μας έξω από τα σύνορα του νομού Λασιθίου, σ’ όλη την Κρήτη και ελπίζω να φτάσει και εκεί που πρέπει. Δηλαδή στην Αθήνα, στο κέντρο λήψεως των αποφάσεων που σχετίζονται με τον χώρο της υγείας.
Νομός Λασιθίου. Για όσους δεν ξέρουνε – δεν το λέω για τους Κρητικούς, για τους άλλους δημοσιογράφους που θα μας δούνε εκτός Κρήτης – ο νομός Λασιθίου έχει 75.000 κατοίκους και το καλοκαίρι λόγω του τουρισμού ο πληθυσμός του διπλασιάζεται. Έχει τέσσερα ημιαστικά κέντρα: τον Άγιο Νικόλαο, την Ιεράπετρα, τη Σητεία και τη Νεάπολη. Και σε κάθε κέντρο υπάρχει μία δομή παροχής υπηρεσιών υγείας. Η Σητεία απέχει από το Ηράκλειο περίπου 150 χιλιόμετρα, η Ιεράπετρα απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα, ο Άγιος Νικόλαος 75 χιλιόμετρα περίπου και η Νεάπολη 60 χιλιόμετρα. Γιατί μας αφορά το Ηράκλειο; Επειδή ο κάτοικος του νομού Λασιθίου, αν δεν επιλύσει -που πολλές φορές δυστυχώς συμβαίνει – το πρόβλημα υγείας το οποίο αντιμετωπίζει, θα έρθει εδώ. Εδώ, στο Ηράκλειο, με αυτές τις αποστάσεις και με το οδικό δίκτυο που διαθέτουμε, για να επισκεφθεί τα δύο μεγάλα νοσοκομεία του Ηρακλείου και να επιλύσει το πρόβλημά του.
Τι σημαίνει νοσοκομείο; Αναφέρομαι ιδιαιτέρως στο Λασίθι, που διαθέτει τέσσερα νοσοκομεία: ένα στον Άγιο, ένα στην Ιεράπετρα, ένα στη Σητεία και ένα στη Νεάπολη. Τι σημαίνει όμως νοσοκομείο;
Νοσοκομείο είναι ένας φορέας παροχής υπηρεσιών υγείας που έχει την κατάλληλη κτιριακή υποδομή, τον εξοπλισμό που απαιτείται και το προσωπικό -ιατρούς, νοσηλευτές και υπόλοιπο προσωπικό- προκειμένου να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά: Πρώτον, κάθε οξύ περιστατικό. Δεύτερον, τα χρόνια περιστατικά τα οποία απευθύνονται σε αυτά. Και σε εντελώς ειδικές περιπτώσεις, με απόλυτη ασφάλεια, να διακομίζουν τους ασθενείς σε τριτοβάθμια νοσοκομεία ή σε εξειδικευμένα νοσηλευτικά κέντρα.
Τώρα, ορισμένες ερωτήσεις.
Θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που διαθέτει δύο ακτινολόγους και εφημερεύει 30 μέρες το μήνα, τις περισσότερες χωρίς ακτινολογική υποστήριξη;
Θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που διαθέτει δύο αναισθησιολόγους για όλο το μήνα σε 24ωρη βάση, για την κάλυψη όλων των χειρουργικών ειδικοτήτων και των εκτάκτων περιστατικών;
Θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που διαθέτει δύο γιατρούς στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, στους οποίους προστίθενται διάφοροι συνάδελφοι από όμορες δομές για να λειτουργήσει όλο το μήνα;
Θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας όπου η ΜΕΘ λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα -μέχρι χθες- με τις υπεράνθρωπες προσπάθειες τριών γιατρών και που τώρα σύντομα υπάρχει ενδεχόμενο να μείνουν δύο λόγω συνταξιοδότησης του διευθυντή της ΜΕΘ;
Θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που λειτουργεί με δύο οφθαλμιάτρους, που παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους, τις ώρες εργασίας τους, δεν μπορούν να καλύψουν εφημεριακά τις περισσότερες μέρες του μήνα;
Θεωρείται νοσοκομείο -και ας κουράζω θα επαναλαμβάνω την ίδια ερώτηση- μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που έχει δύο πνευμονολόγους, ενώ είχε πριν 20 χρόνια νωρίτερα τρεις; Που έχει δύο ΩΡΛ γιατρούς, ωτορινολαρυγγολόγους, ενώ πριν 20 χρόνια είχε τέσσερις;
Θεωρείται νοσοκομείο ένα νοσηλευτικό ίδρυμα το οποίο έχει έναν ουρολόγο, ενώ πριν από 20 χρόνια είχε τέσσερις ουρολόγους με μία ανθούσα ουρολογική κλινική; Τμήματα τα οποία λειτουργούσαν με απόλυτη επάρκεια.
Τέλος, θεωρείται νοσοκομείο μια μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας που διαθέτει έναν ψυχίατρο και καμία ψυχιατρική κλινική και ο οποίος προσφέρει υπηρεσίες και σε άλλους νομούς της Κρήτης για να καλυφθεί όλος ο νομός και να λύσει τα ψυχιατρικά του προβλήματα;
Θα προσθέσω κάτι ακόμα, ότι κάποτε το νοσοκομείο διέθετε έναν νευρολόγο για 30 χρόνια, μέχρι πρόσφατα διέθετε ένα γαστρεντερολόγο ο οποίος έφυγε και μέχρι πρόσφατα διατηρούσε και έναν νευροχειρουργό. Ειδικότητες που απουσιάζουν παντελώς σήμερα.
Η απάντηση είναι αυτονόητη και η ερώτηση ήταν ρητορική.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης των γιατρών; Μια μείωση των χειρουργικών επεμβάσεων μεταξύ ’23 και ’25 της τάξεως του 43%. Των Μαιευτικών κατά 14%. Των Ορθοπεδικών επεμβάσεων κατά 31%. Των Ουρολογικών επεμβάσεων κατά 58%. Των λαπαροσκοπικών επεμβάσεων κατά 49%. Των αρθροπλαστικών κατά 55%. Δηλαδή μια μέση μείωση, όσων ανέφερα παραπάνω, της τάξεως του 36,68%. Ενώ οι εισαγωγές των ασθενών μειώθηκαν στο 23%, οι ημέρες νοσηλείας κατά 18% και με μια πληρότητα μειωμένη κατά 6,2%. Μοναδική εξαίρεση που υπάρχει αύξηση είναι τα οφθαλμολογικά περιστατικά που χειρουργήθηκαν, γιατί δεν χρειάζονται αναισθησιολόγους.
Ασφάλεια. Το νοσοκομείο αυτό στο οποίο αναφέρομαι (Αγίου Νικολάου) και το πήρα ως τεκμήριο, εφημερεύει κάθε μέρα. Δεν θα αναφέρω τις καθημερινές ελλείψεις που έχει το νοσοκομείο διότι θα κουράσω. Θα τονίσω μόνο ότι στις 6/2 δεν είχε αναισθησιολόγο και ακτινολόγο. Εκτός των άλλων που είπα ότι απουσιάζουν εντελώς – πιάνω τις επίσημες ειδικότητες.
Στις 28/1 του ’26 δεν υπήρχε αναισθησιολόγος, ακτινολόγος και χειρουργός. Στις 17/1 αναισθησιολόγος, ακτινολόγος… είναι μια μακρά σειρά και θα αναφερθώ σε ενδεικτικά, διότι άμα τα διαβάσω αυτά και θα κουράσω και δεν θα μας ακούει κανείς.
Στις 16/12/25 δεν υπήρχε ακτινολόγος σε κανένα από τα τέσσερα νοσηλευτικά ιδρύματα του νομού. Στις 29/11/25 δεν υπήρχε αναισθησιολόγος, ακτινολόγος σε κανένα νοσοκομείο του νομού. Στις 26/11/25 αναισθησιολόγος και ακτινολόγος σε κανένα νοσοκομείο του νομού, παρομοίως 8/11/25, 3/11/25, 28/10/25, 10/10/25, 20/1/25. Αυτές τις μέρες όλες οι παραπάνω δομές λειτουργούσαν χωρίς ακτινολόγο και χωρίς αναισθησιολόγο. Κομβικές ειδικότητες που αν λείπουν ουσιαστικά παραλύει το ίδρυμα το νοσηλευτικό στο οποίο υπηρετούν.
Τελειώνω για το νοσοκομείο αυτό του Αγίου Νικολάου, και θα αφήσω μια πικρή πρόγευση για αυτά που θα ακολουθήσουν για το νοσοκομείο της Ιεράπετρας, όπου υπηρετεί ο αγαπητός συνάδελφος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου, ο κύριος Παπαδοπούλης, λέγοντας το εξής: 6/2/26 εφημέρευε στο νοσοκομείο Ιεράπετρας – σε κανονική εφημερία το νοσοκομείο – ένας βιοπαθολόγος. Το ίδιο και 14/12/25 και 14/10/25. Νοσοκομείο που εφημερεύει με ένα βιοπαθολόγο. Δίπλα είναι το Κέντρο Υγείας το οποίο έχει αγροτικούς γιατρούς και καμία άλλη ειδικότητα.
Στο εφημεριακό πρόγραμμα του Νοσοκομείου Ιεράπετρας υπάρχει ένας βιοπαθολόγος και από κάτω γράφει: αγροτικός γιατρός του τάδε χωριού, αγροτικός γιατρός του τάδε χωριού, αγροτικός γιατρός του τάδε χωριού, δηλαδή του Κέντρου Υγείας. Αυτή είναι η πικρή εισαγωγή η οποία μας αναγκάζει να ερχόμαστε σήμερα και να εκφέρουμε μια κραυγή αγωνίας για αυτά τα οποία ονομάζονται τέσσερα νοσοκομεία του νομού Λασιθίου και τα οποία τα λέω δομές παροχής υπηρεσιών υγείας.
Έχω τελειώσει, συνεχίζει ο συνάδελφος, ο Αντιπρόεδρος μας, ο Γιώργος ο Παπαδόπουλος.
Γιώργος Παπαδοπούλης (Αντιπρόεδρος Ι.Σ. Λασιθίου, Ορθοπεδικός Ιεράπετρας):
Λοιπόν, καλησπέρα και από μένα. Ευχαριστώ για την πάσα που μου έδωσε ο Πρόεδρος να μιλήσω για το δικό μου νοσοκομείο, το νοσοκομείο στο οποίο δουλεύω από το 2015. Και σας διαβεβαιώ πως η κατάσταση του νοσοκομείου όταν ξεκίνησα εκεί δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή. Δυστυχώς οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τόσο μεγάλες και θα αναφερθώ χαρακτηριστικά… φτάνουν το 50 με 55% και σε νοσηλευτικό και σε ιατρικό προσωπικό. Αυτή τη στιγμή από τους 37 γιατρούς που υπάρχουν στο νοσοκομείο σαν οργανικές θέσεις, υπηρετούν οι 22. Και οι περισσότεροι από αυτούς κάνουν σκέψεις για παραίτηση γιατί δεν αντέχουν την πίεση που υφίσταται σε καθημερινή βάση.
Το νοσηλευτικό προσωπικό από τις 101 οργανικές θέσεις οι οποίες υπάρχουν, αυτή τη στιγμή υπάρχουν εν δυνάμει 53. Ουσιαστικά δηλαδή η πληρότητα αγγίζει το 50% και έχει φθίνουσα πορεία. Η Ιεράπετρα είναι μία πόλη 20.000 κατοίκων μαζί με τον περιφερειακό πληθυσμό, με πολύ κακό οδικό δίκτυο, με αγροτικό πληθυσμό, που πολλαπλασιάζεται λόγω του τουρισμού το καλοκαίρι και τα ιατρικά περιστατικά, τα επείγοντα, είναι πάρα πολλά.
Η πίεση που δεχόμαστε σαν γιατροί εκεί και σαν προσωπικό γενικότερα, είναι ασφυκτική. Μας παίρνουν τηλέφωνο συνεχώς σε μέρες που δεν εφημερεύουμε, να έρθουμε στο νοσοκομείο για να σώσουμε ζωές στην κυριολεξία. Έχουμε καταντήσει να είμαστε νοσοκομείο του ενός γιατρού ανά ειδικότητα. Δηλαδή μιλάμε για βασικές ειδικότητες. Ένας καρδιολόγος υπάρχει στο νοσοκομείο. Ένας ακτινολόγος. Ένας παθολόγος. Μία αναισθησιολόγος η οποία δεν μπορεί να απομακρυνθεί από την πόλη της Ιεράπετρας ποτέ σχεδόν. Δεν μπορεί ούτε να πάει να δει δικούς της ανθρώπους που βρίσκονται μακριά από την πόλη. Γιατί ουσιαστικά το τηλέφωνο χτυπάει συνέχεια.
Το ίδιο ισχύει και για μας, εγώ είμαι ορθοπεδικός συγκεκριμένα. Με παίρνουν τηλέφωνο συνεχώς, “έλα, ο τάδε χτύπησε, ο άλλος έχει ένα κάταγμα, έλα βάλε μια εισαγωγή” χωρίς να εφημερεύεις. Προσπαθώ να μειώσω το ποσοστό των διακομιδών και εγώ και όλοι οι συνάδελφοι φυσικά, που γίνονται λόγω απουσίας εφημερεύοντος γιατρού, όσο μπορούμε να το πετύχουμε αυτό, το κομμάτι, το οποίο δεν είναι πάντα εφικτό. Ο παθολογικός τομέας δουλεύει τις μισές μέρες. Η κλινική δηλαδή η παθολογική, επειδή έχει ένα παθολόγο και ένα πνευμονολόγο, κλείνει τις μισές μέρες του μήνα και αναγκαστικά τα περιστατικά ή διακομίζονται κεντρικότερα στον Άγιο Νικόλαο ή γίνονται εξιτήρια, εξέρχονται του νοσοκομείου, ίσως κάποιες μέρες νωρίτερα από τις προβλεπόμενες που θα έπρεπε να ήταν μέσα.
Αυτά λοιπόν και η πίεση αυξάνεται συνεχώς. Δηλαδή δεν είναι μία κατάσταση η οποία βλέπουμε ας πούμε σημάδια θετικά, φως στο τούνελ. Βλέπουμε συνεχώς μια μαύρη τρύπα η οποία συνεχώς μεγαλώνει και εμείς προχωράμε μέσα σε αυτή. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Θα πρέπει να ληφθούν κάποιες αποφάσεις βασικές και σημαντικές, για το πώς πρέπει να διαρθρωθεί η υγεία στον νομό για να καλύπτει τον πληθυσμό. Ο νομός Λασιθίου έχει μια ιδιαιτερότητα, έχει τέσσερα αστικά κέντρα όπως είπε και ο Πρόεδρος, τα οποία είναι κατανεμημένα… με ένα κακό δίκτυο οδικό. Δεν είναι εύκολο ο ασθενής, ο κάθε ασθενής να έχει πρόσβαση γρήγορη σε οποιοδήποτε από τα τέσσερα νοσοκομεία.
Αυτό το πράγμα δημιουργεί προβλήματα από μόνο του. Ωστόσο αυτό που βιώνουμε είναι μία εγκατάλειψη όσον αφορά ποιο πράγμα; Την πολιτική για την υγεία στην περιοχή. Δηλαδή δεν υπάρχει ένα στρατηγικό σχέδιο τι πρέπει να γίνει, ούτως ώστε να καλυφθεί τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών. Αυτή τη στιγμή έχουμε αξονικό τομογράφο, έχουμε αναπτυγμένο ακτινολογικό, υπέρηχο και έχουμε έναν ακτινολόγο, ο οποίος κάνει έξι εφημερίες το μήνα. Άρα, 24 μέρες το μήνα είναι ακάλυπτο το νοσοκομείο. Που σημαίνει τι; Ότι αν υπάρχει ένα επείγον περιστατικό, για να κάνει μόνο και μόνο μια αξονική, φεύγει Άγιο Νικόλαο ή φεύγει παραπέρα και μπορεί να γυρίσει πίσω ξανά. Ή πάει εκεί που είναι ακριβώς για να αντιμετωπιστεί, πάει στο Ηράκλειο. Αυτό το πράγμα είναι μια κατάσταση η οποία δεν αξίζει για το 2026 που βρισκόμαστε τουλάχιστον, να το πω έτσι.
Παρόλα αυτά, έχουμε έναν χειρουργικό τομέα ο οποίος δουλεύει. Αυτό ήθελα μόνο τελειώνοντας να πω. Κάνουμε πάνω από 1.000 επεμβάσεις χειρουργικές, όλες οι ειδικότητες, με εξαιρέσεις τις οφθαλμολογικές -χωρίς τα οφθαλμολογικά χειρουργεία δηλαδή ουσιαστικά επεμβάσεις που χρειαζόμαστε αναισθησιολόγο, παρουσία αναισθησιολόγου- είναι περίπου γύρω στις 1.100 επεμβάσεις το χρόνο. Γίνονται κατά βάση ορθοπεδικά περιστατικά, περιστατικά γενικής χειρουργικής, κάποια περιστατικά ΩΡΛ, ουρολογικά και γυναικολογικά. Προσπαθούμε για το καλύτερο.
Ο θεσμός των απογευματινών χειρουργείων, των απογευματινών ιατρείων είναι όνειρο απατηλό. Κάποια απογευματινά χειρουργεία κάναμε, πάρα πολύ λίγα, δηλαδή το ’25 κάναμε επτά χειρουργεία απόγευμα, ίσα ίσα να τιμήσουμε τον θεσμό. Και μετά από πίεση της ΔΥΠΕ, να γίνουν αυτά. Αλλά κάπου σηκώσαμε τα χέρια ψηλά όλοι, δηλαδή εντάξει.
Θεόδωρος Κατάσος (Γραμματέας Ι.Σ. Λασιθίου, Διευθυντής Γυναικολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου):
Καλησπέρα σας. Υπηρετώ στο Νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου τα τελευταία 37 χρόνια και διευθύνω την Γυναικολογική Κλινική τα τελευταία 18 χρόνια. Ξεκινήσαμε μια κλινική η οποία είχε περίπου 300% πληρότητα το χρόνο. Φτάσαμε σε ένα pick στους 720 τοκετούς το έτος και από κει και έπειτα έχουμε μια καθοδική πορεία.
(Δημοσιογράφος: Πότε ήταν οι 720;)
Ήταν το 2011. Βέβαια ένα μέρος της καθοδικής πορείας οφείλεται και στο κλείσιμο των γεννήσεων. Αλλά αυτό το οποίο γίνεται τα τελευταία χρόνια είναι πραγματικά ένα πράγμα το οποίο δυσκολεύει μια μαιευτική κλινική να δουλέψει. Η κλινική έχει ανάγκη αναισθησιολόγων για να μπορεί να δουλεύει ασφαλώς. Όχι μόνο για καισαρικές και τους φυσιολογικούς τοκετούς. Τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζονται είναι συνθήκες καθημερινής τρέλας. Δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε περαιτέρω λεπτομέρειες. Αυτό το οποίο χρειάζεται το νοσοκομείο μας και γενικά ο νομός Λασιθίου, είναι να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε επάρκεια αναισθησιολόγων και ακτινολόγων για να μπορέσουμε τουλάχιστον στοιχειωδώς να δουλέψουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κώστας Καραταράκης (Πρόεδρος Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Λασιθίου – Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Αγίου Νικολάου):
Καλησπέρα σε όλους. Καραταράκης Κώστας λέγομαι, είμαι Παθολόγος, είμαι Πρόεδρος στην Ένωση Ιατρών ΕΣΥ Λασιθίου, της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Λασιθίου. Θα μιλήσω για το Νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου με αριθμούς. Το πρώτο είναι η δραματική μείωση της νοσηλευτικής δραστηριότητας.
Τα τελευταία δύο χρόνια οι εισαγωγές μειώθηκαν από 4.500 το 2023 σε 3.508 το 2025. Δηλαδή έχουμε μια μείωση 1.052 εισαγωγές ήτοι 23%. Ένας στους τέσσερις ασθενείς που θα νοσηλευόταν πριν λίγα χρόνια, σήμερα δεν νοσηλεύεται. Οι ημέρες νοσηλείας μειώθηκαν από 22.048 σε 17.977. Δηλαδή έχουμε μια μείωση 4.071 ημέρες νοσηλείας ήτοι 18,4%. Η πληρότητα του νοσοκομείου έπεσε από 47,19% σε 40,83%.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μειώθηκαν οι ανάγκες του πληθυσμού; Σημαίνει ότι οι Λασιθιώτες, οι Αγιονικολιώτες και αυτοί που είναι γύρω γύρω έγιναν υγιέστεροι, έγιναν πιο δυνατοί και δεν χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη; Όχι. Σημαίνει ότι μειώθηκαν οι δυνατότητες του νοσοκομείου να ανταποκριθεί.
Λίγο πολύ ακούστηκε για τη χειρουργική δραστηριότητα. Είναι ανησυχητική η εξέλιξη. Οι επεμβάσεις μειώθηκαν από 566 το 2023 σε 321 το 2025, δηλαδή μια μείωση 43,5%. Σχεδόν οι μισές επεμβάσεις δεν πραγματοποιούνται πλέον. Η μείωση στην Ορθοπεδική είναι κάπου 31%. Σημαίνει λιγότερα χειρουργεία, μεγαλύτερες λίστες αναμονής, μετακινήσεις ασθενών, είτε στο Ηράκλειο είτε όσοι έχουνε τα φράγκα, να πάνε στον ιδιωτικό τομέα να βρούνε την υγειά τους.
Πάμε τώρα σε ένα επίκαιρο θέμα που μας έχει απασχολήσει πολύ και μας έχει ανησυχήσει πολύ σοβαρά τις τελευταίες εβδομάδες. Είναι το κρίσιμο πρόβλημα της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας. Λειτουργεί 26 χρόνια η ΜΕΘ. Έχει νοσηλεύσει περίπου εγώ τους υπολογίζω γύρω στις 6.500 ασθενείς. Είναι μια ΜΕΘ με πολύ καλές στατιστικές. Στον κορονοϊό, στην πανδημία στάθηκε όρθια, με πολύ καλά στατιστικά, πολύ καλύτερα από πάρα πολλές άλλες ΜΕΘ σε δευτεροβάθμια νοσοκομεία ανά την Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή όμως βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο να μπει λουκέτο. Από την 1η Μαρτίου, μετά τη συνταξιοδότηση του Διευθυντή, θα απομείνει μόλις με δύο γιατρούς.
Ε τώρα καταλαβαίνετε ότι μια ΜΕΘ δεν μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια με δύο γιατρούς. Τι σημαίνει όταν μια ΜΕΘ δεν λειτουργεί, όταν ένα δευτεροβάθμιο νοσοκομείο δεν έχει Μονάδα Εντατικής Θεραπείας; Σημαίνει ότι δεν μπορούν να μπουν με ασφάλεια σοβαρά χειρουργεία. Ένα σοβαρό χειρουργείο θα πρέπει μετά να μπει στη ΜΕΘ ένα 24ωρο, να γίνει παρακολούθηση, να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο άρρωστος. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να γίνει. Σημαίνει ότι εμείς οι παθολόγοι, ορισμένους ασθενείς οι οποίοι είναι στο “έξι-πέντε”, δηλαδή είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και λέμε “ας το βάλουμε μέσα και αν χρειαστεί θα μπει στη ΜΕΘ”, αυτά τα περιστατικά τα σοβαρά που νοσηλεύουμε σε απλό θάλαμο, αλλά με το μυαλό μας ότι μπορεί να χρειαστούν να μπουν στη ΜΕΘ, δεν θα μπορούν να μπουν από την αρχή και θα πηγαίνουν στο Ηράκλειο. Απλά πράγματα.
Υπάρχει επιβάρυνση των νοσοκομείων του Ηρακλείου, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για τους ασθενείς. Η ΜΕΘ δεν αφορά μόνο τον Άγιο Νικόλαο, αφορά και τον νομό Ηρακλείου. Δεν έχουμε νοσηλεύσει η αλήθεια είναι, ασθενείς από νομό Ρεθύμνης και από νομό Χανίων. Μόνο έναν, από τον νομό Ρεθύμνης, ο οποίος ήταν και δικός μας, είχε πάει δηλαδή από μας στη ΜΕΘ του Ρεθύμνου και είχε γυρίσει και ολοκλήρωσε τη νοσηλεία του στη ΜΕΘ τη δική μας και μετά στην παθολογική κλινική. Δεν έχουμε νοσηλεύσει. Αλλά έχουμε νοσηλεύσει όμως πάρα πολλούς ασθενείς από την Κάρπαθο, από τη Ρόδο, από νησιά των Κυκλάδων και πάρα πολλούς ασθενείς από τον νομό Ηρακλείου όταν η ΜΕΘ – και του Πανεπιστημιακού και του Βενιζελείου – είναι πλήρης, οπότε οι ασθενείς που δεν έχουν κρεβάτι έρχονται στη ΜΕΘ του Αγίου Νικολάου.
Ακούστηκαν λίγο τα στατιστικά, είπε ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου για την κατάσταση με τους ουρολόγους που υπήρχαν πολύ παλιά, για τους πνευμονολόγους, για τους νευρολόγους και λοιπά. Δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ότι έχουμε γεράσει λιγάκι ε; Εντάξει, σε σχέση με το 2015, η κατάσταση είναι σαφώς χειρότερη. Το 2015 αν δει κανείς τα προγράμματα εφημεριών θα δει ότι υπήρχαν πολύ πολύ ειδικευόμενοι, νεαρά παιδιά δηλαδή 25-26-27 χρονών και πάρα πολλοί επιμελητές Β’. Τώρα το προσωπικό έχει γεράσει, οι πιο πολλοί είναι Διευθυντές, είναι 50, 55, 60, 65. Τώρα μιλάμε για 70 ότι μπορούμε να πάρουμε σύνταξη… Πολύ ωραίο.
Το σύστημα δεν ανανεώνεται, συρρικνώνεται και εκτός από τ’ άλλα δεν έχουμε ψυχιατρική κλινική, δεν έχουμε τη μονάδα θρομβόλυσης αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων το οποίο είναι αυτή τη στιγμή το ζητούμενο. Είναι αδύνατο δηλαδή να μην μπορείς να φτιάξεις ένα εγκεφαλικό όπως λένε τα σύγχρονα πρωτόκολλα και να λες “θα κάνεις”. Δεν υπάρχει μονάδα αποκατάστασης.
Παλεύουμε για τη Νεάπολη, αυτό το κέντρο αποκατάστασης επιτέλους αν θα γίνει, όποτε γίνει. Η πρωτοβάθμια υγεία παραπαίει, υπάρχουν προβλήματα και γενικά τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Για την Ιεράπετρα είπε ο συνάδελφος ο ορθοπεδικός. Θέλω να πω για τη Σητεία λίγο ότι η Σητεία και αυτή έχει σοβαρά προβλήματα. Δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες γιατί υπάρχει άλλος Ιατρικός Σύλλογος, ο Ιατρικός Σύλλογος Σητείας. Απλώς μόνο να καταλάβετε ότι από τον Ιανουάριο του 2024 δεν υπάρχει παθολογική κλινική. Αυτό δηλαδή φτάνει να καταλάβετε τι σημαίνει νοσοκομείο Σητείας και τι περίθαλψη μπορεί να δώσει σε ασθενείς, ειδικά σε γηριατρικούς ασθενείς που χωρίς παθολογική κλινική, χωρίς δυνατότητα να νοσηλεύσουν μια γαστρεντερίτιδα, μια απλή νεφρική ανεπάρκεια που με δυο-τρεις ορούς θα μπορούσε να γίνει καλά και να έρχονται όλα στον Άγιο Νικόλαο, καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό. Σας ευχαριστώ πραγματικά, σας ευχαριστώ.
Δημοσιογράφος :
Το πρόβλημα των αναισθησιολόγων είναι ένα πρόβλημα που δεν βασανίζει μόνο το Λασίθι, βασανίζει νομίζω ολόκληρη τη χώρα, αλλά και αν δεν κάνω λάθος και ολόκληρης της Ευρώπης. Κατά καιρούς λένε ότι το ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχουν πολλοί αναισθησιολόγοι και γι’ αυτό υπάρχει και η έλλειψη και βγαίνουν και άγονοι οι διαγωνισμοί συνήθως, όταν γίνονται, όταν προκηρύσσονται θέσεις. Τώρα αυτό πώς μπορούμε να το διορθώσουμε σε επίπεδο Λασιθίου; Και επειδή είπατε προηγουμένως για την κατάσταση που υπάρχει και ενδεχομένως πρέπει να ξαναδούμε τον χάρτη της υγείας στο Λασίθι. Γιατρέ, όταν λέτε αυτό, τι εννοείτε; Αυτό που είχε προτείνει η κυβέρνηση, δηλαδή να υπάρχουν συγχωνεύσεις; Να κλείσουν νοσοκομεία και να μεταφερθούν δομές; Ίσως…
Κώστας Καραταράκης:
Ε, ένα λεπτάκι μόνο για τις συγχωνεύσεις. Όχι, δεν έχουμε πει τέτοιο πράγμα, με ποια έννοια; Ότι οι λόγοι που οδήγησαν στο να φτιαχτούν τρεις μεγάλες, μεσαίες υγειονομικές δομές όπως είναι του Αγίου Νικολάου, της Σητείας και της Ιεράπετρας- εξακολουθούν να παραμένουν. Δηλαδή το κακό οδικό δίκτυο, η δυσκολία του να πας από τη Σητεία στον Άγιο Νικόλαο ή στο Ηράκλειο. Αυτό είναι το ένα. Και το άλλο είναι ότι η συγχώνευση δεν, δεν έχει φανεί ότι βοηθάει, με την έννοια ότι το Ρέθυμνο έχει και αυτό πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα, που είναι ένα νοσοκομείο σε ένα νομό. Είναι ένα κλασικό παράδειγμα ότι δεν είναι η λύση η συγχώνευση.
Δημοσιογράφος:
Και παράλληλα στον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου, γιατί έχει ασχοληθεί πολύ αρκετά με αυτό το θέμα, είδαμε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με παρόντα τον Υπουργό Υγείας, τον Άδωνι Γεωργιάδη, να γίνεται λόγος για μελέτη και αποτελέσματα που ακόμα νομίζω αναμένουμε. Ήθελα ένα σχόλιο.
Κώστας Νικολαράκης:
Ναι. Το καλοκαίρι του 2024 έγινε στον Άγιο Νικόλαο, στο Δημοτικό Συμβούλιο, μια συνεδρίαση μονοθεματική με θέμα την υγεία. Εκεί ειπώθηκαν τα ίδια πράγματα τα οποία λέμε σήμερα, σε πιο ήπια μορφή, διότι τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη χειροτερεύουν. Με παρέμβαση ζωντανή του Υπουργού Υγείας, είπε ότι αναλαμβάνει την ευθύνη να κάνει μια μελέτη για τα θέματα υγείας στο νομό Λασιθίου. Η μελέτη αναμένεται. Δύο χρόνια μετά.
Δημοσιογράφος:
Άκουσα κάτι το οποίο είναι πολύ ενδιαφέρον. Είμαστε σχεδόν, είστε, Διευθυντής Χειρουργικής, Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας στο Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, έχουν μειωθεί τα χειρουργεία στο μισό. Είστε ένας χειρουργός, όλοι ξέρουνε την ικανότητά σας στο Λασίθι, αλλά ξέρετε και ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Γι’ αυτό μιλήστε μας τώρα.
Νίκος Μουδατσάκης (Μέλος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου. Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου):
Εντάξει, το ότι μειώθηκαν τα χειρουργεία είναι αποτέλεσμα το ότι έχουμε δύο προβλήματα. Το ένα είναι το νοσηλευτικό προσωπικό που δεν υπάρχει, το οποίο είναι το κύριο πρόβλημα και στο επόμενο διάστημα στην υγεία, θα ‘ναι η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού και είναι και το θέμα ότι δεν υπάρχουν αναισθησιολόγοι. Η έλλειψη αυτή οδηγεί να έχουν μειωθεί τα χειρουργεία. Αυτό τι αποτέλεσμα έχει; Ότι θα μειωθεί η χρηματοδότηση των νοσοκομείων. Αυτό είναι το βασικό. Γιατί τώρα πλέον τα χειρουργεία, ο αριθμός των χειρουργείων συνδέεται με το τι χρήματα θα πάρει το κάθε νοσοκομείο. Τα λειτουργικά έξοδα των νοσοκομείων μένουνε τα ίδια, αλλά(νερό, τηλέφωνο, τα κλασικά) οπότε θα αναγκαστεί το νοσοκομείο να κόψει από αναλώσιμα. Δηλαδή είναι απλά μαθηματικά, έτσι;
Ένα άλλο που θέλω να τονίσω είναι ότι εάν θεωρούμε το Νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου σαν δευτεροβάθμιο νοσοκομείο του νομού, θα πρέπει να το στηρίξουνε. Δηλαδή θα πρέπει οι βασικές ειδικότητες να είναι καλυμμένες κάθε μέρα στο Νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου. Θα πρέπει να έχει τον αναισθησιολόγο, θα πρέπει να ‘χει τον ακτινολόγο, έτσι; Θα πρέπει να ‘χει τον χειρουργό, τον παιδίατρο, τον γυναικολόγο. Νοσηλευτικό προσωπικό. Αυτό θα πρέπει το Υπουργείο να το στηρίξει. Δεν μπορεί να τ’ αφήσει το νοσοκομείο, έτσι. Μετά, θα πρέπει οτιδήποτε εργαλείο δίνει το Υπουργείο Υγείας να το εκμεταλλευτούνε για να έχουνε καλύτερες παροχές υγείας να προσφέρουνε στον κόσμο.
Και για να τελειώσουμε έτσι, δεν θέλω να κουράσω, όλη αυτή η υποστελέχωση στην ουσία την πληρώνει ποιος; Ο ασθενής. Κάποιος, κάποτε κάτι θα πάθει και μετά θα τρέχουμε όλοι και θα λέμε “μα γιατί;” και θα ζητάμε ευθύνες. Ο άρρωστος θα το πληρώσει, δεν θα το πληρώσει κανένας άλλος. Γιατί δεν υπάρχει μία ειδικότητα, δεν υπάρχει η άλλη ειδικότητα, γιατί δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί ο πολίτης. Αυτά ευχαριστώ.
Συντονιστής:
Κύριε Πρόεδρε, θα κάνετε σχόλιο εσείς;
Κώστας Νικολαράκης:
Θα ‘θελα να πω κάτι και να κλείσω μ’ αυτό. Μια επισήμανση, όσο και να μοιάζει τραγική. Έκκληση, όχι για πρόοδο. Όχι για να οραματιστούμε το αύριο. Φτάσαμε στο σημείο να ονειρευόμαστε και να οραματιζόμαστε το χθες. Η ευχή του νομού Λασιθίου είναι να γυρίσει η υγεία 20 χρόνια πίσω! Όσο τραγικό και παράλογο και παράδοξο να ηχεί αυτό το πράγμα. Ευχή λοιπόν, πίσω στο 2000. Μπορούμε αυτό, σαν στόχευση, να το πετύχουμε; Θα ‘μαστε πολύ ευτυχισμένοι όλοι. Μοιάζει τραγικό, αλλά είναι αληθές.
Συντονιστής:
Ωραία, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Νομίζω ότι κλείνουμε.
Κώστας Νικολαράκης:
Και εμείς σας ευχαριστούμε, όλα τα Μέσα Ενημέρωσης και ελπίζω με τις δυνατότητες που έχετε, η φωνή μας να φτάσει όσο γίνεται πιο μακριά και η αγωνία μας να φτάσει όσο γίνεται πιο μακριά.
Δημοσιογράφος:
Να ρωτήσω και κάτι τελευταίο;
Κώστας Νικολαράκης:
Να ρωτήσετε.
Δημοσιογράφος (Γυναίκα):
Γιατί η υγεία πέραν από τα νοσοκομεία και τις μονάδες είναι και τα Κέντρα Υγείας που υπάρχουν στις διάφορες περιοχές και τα Περιφερειακά Ιατρεία που υπάρχουν, έτσι δεν είναι; Εκεί τι γίνεται; Ποια είναι η κατάσταση;
Νίκος Μουδατσάκης:
Μας σας είπα προηγουμένως ότι έχουν συσσωρευτεί και ισχύουν τα νοσοκομεία. Το τμήμα επειγόντων περιστατικών και της Ιεράπετρας και του Αγίου Νικολάου έρχεται και εμπλουτίζεται από υλικό αυτού του είδους τους γιατρούς.
Δημοσιογράφος:
Την ίδια ώρα, πώς λέμε ότι θα ενισχυθεί, θα φτιαχτεί αυτό το περιφερειακό ιατρείο του Μακρύ Γιαλού και υπάρχει μια…
Κώστας Νικολαράκης:
Επιτρέψτε μου να μην απαντήσω.
Νίκος Μουδατσάκης:
Πάντως ο Άγιος Νικόλαος δεν έχει Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Δηλαδή όλοι καταλήγουν στο νοσοκομείο. Υπάρχει το ΤΟΜΥ, το οποίο εξυπηρετεί όσο μπορεί, αλλά τα πάντα καταλήγουν στο νοσοκομείο. Είναι ένα επιπλέον βάρος για το νοσοκομείο αυτό. Να ακουστεί κι αυτό, είναι σημαντικό.
