Η συζήτηση γύρω από το υδατικό πρόβλημα του Κρούστα και τις προτεινόμενες λύσεις για την αντιμετώπιση του έχει φέρει στο προσκήνιο επιχειρήματα και λύσεις, που έρχονται σε σύγκρουση με την ίδια την πραγματικότητα και τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί. Είναι απαραίτητο να τεθούν στη σωστή τους βάση, μακριά από προσεγγίσεις που θολώνουν το τοπίο.
Η πραγματικότητα της “υπερχείλισης”
Είναι εντελώς έωλη η επίκληση ενός “πιεσμένου” δικτύου, τη στιγμή που οι δεξαμενές ύδρευσης και άρδευσης του Κρούστα διαθέτουν υπερχείλιση. Αρα, το δίκτυο δεν έχει πρόβλημα. Ομως, γεγονός είναι πως αυτή η εικόνα αποδεικνύει περίτρανα ότι το υπάρχει πλήρης αδυναμία αξιοποίησης ενός πολύτιμου πόρου που αυτή τη στιγμή χάνεται, αν όχι εντελώς, αφού καταλήγει στον υδροφόρο ορίζοντα, σίγουρα όμως δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για τις ανάγκες της περιοχής. Η συνολική ποσότητα των πηγών, δεν ξεπερνά τα 550 κυβικά την ώρα την καλύτερη περίοδο, που σημαίνει ότι τα περί 900 κυβικών είναι εκτός πραγματικότητας.
Οριακή η παροχή
Η κλιματική αλλαγή έχει ήδη οδηγήσει σε οριακή κατάσταση, αφού από το καλοκαίρι μέχρι και τον Νοέμβριο η παροχή των πηγών καταρρέει στα μόλις 4,5 κυβικά την ώρα, ποσότητα που μόλις και μετά βίας καλύπτει την ύδρευση, αφήνοντας την άρδευση και τα ζώα στη μοίρα τους. Στο δεξιά τμήμα της φωτογραφίας, φαίνεται η ποσότητα που καταλήγει στην δεξαμενή άρδευσης την αρχή του Ιουνίου. Είναι ενδεικτική της σοβαρότητας του προβλήματος.
Αριστερά βλέπουμε το ρέμα που μαζί με τις πηγές θα τροφοδοτούν το φράγμα, ενώ στο μέσο είναι οι πηγές αρχές Ιουνίου. Είναι εμφανής η μικρή παροχή τους.
Με τη φετινή ελάχιστη χιονόπτωση, η αγωνία για το αν το νερό θα επαρκέσει έστω και για τις βασικές ανάγκες των σπιτιών το προσεχές καλοκαίρι. Είναι απόλυτα δικαιολογημένη η ανησυχία, που καθιστά τις όποιες συστάσεις για περιορισμό της κατανάλωσης που γίνονταν από το Τοπικό Συμβούλιο, μη ικανές να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.
Η πρόταση του μελετητή για μια επιφανειακή γεώτρηση, που θα έδινε άμεσα ανάσα στην κάλυψη των αναγκών ύδρευσης, με ελάχιστο κόστος, φαίνεται να είναι θαμμένη σε κάποιο συρτάρι, αφού δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο Δήμος την προωθεί.
Φυσική ροή προς το φράγμα – Λανθασμένη λύση η λιμνοδεξαμενή
Οι ισχυρισμοί ότι τα νερά των πηγών δεν μπορούν να διοχετευτούν στο σχεδιαζόμενο φράγμα, στερούνται κάθε τεχνικής λογικής, καθώς η υψομετρική διαφορά των πηγών, καθιστά τη ροή φυσική. Οποιαδήποτε αντίθετη άποψη, υποδηλώνει είτε εσφαλμένη ενημέρωση, είτε πλήρη άγνοια των δεδομένων.
Το γεγονός μάλιστα ότι το έργο του φράγματος βρίσκεται ήδη στο στάδιο για ανάθεσης της μελέτης, καθιστά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή την πρόταση για δημιουργία λιμνοδεξαμενής στον Κρούστα εντελώς αδικαιολόγητη, άχρηστη, και εκ του πονηρού, αφού μόνο ζημιά μπορεί να κάνει στην παρούσα φάση.
Για όσους δεν γνωρίζουν, οι προτάσεις για χωροθέτηση λιμνοδεξαμενών, απορρίφθηκαν. Δεν υπάρχει αποδεκτή πρόταση, ενώ αν προχωρούσε μια τέτοια πρόταση, θα τίναζε στον αέρα τον συνολικό σχεδιασμό, καθώς είναι παράλογο και οικονομικά ανέφικτο να προωθούνται δύο διαφορετικά έργα για τον ίδιο ακριβώς σκοπό.
Το φράγμα ως η μοναδική και ώριμη λύση
Η εμμονή σε λύσεις χωρίς μελετητική προτίμηση, το μόνο που καταφέρνει είναι να ναρκοθετεί την υλοποίηση του έργου, την στιγμή που δίνεται μάχη με τον χρόνο να μην ξεμείνει η περιοχή από νερό.
Θα περίμενε κανείς να υπάρχει ομόφωνη πίεση για την επιτάχυνση κατασκευής του πλέον ώριμου έργου ταμίευσης, από όλες τις πλευρές, κάτι που δεν το βλέπουμε. Θα είναι δε και το πρώτο έργο στο Μεραμπέλλο. Αντ αυτού, πάμε να πατήσουμε τα κορδόνια μας.
Εν κατακλείδι. Η λύση του φράγματος, παραμένει η μόνη ρεαλιστική και προτιμητέα επιλογή, αφού μπορεί να εγγυηθεί μια ολοκληρωμένη λύση για τις υδρευτικές και αρδευτικές ανάγκες μιας ευρύτερης περιοχής, διασφαλίζοντας το μέλλον του Κρούστα για δεκαετίες.
