Με πρωτοσέλιδο της η εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ, το οποίο υπογράφει ο Μιχάλης Ατσαλάκης, με τίτλο: «Ψαλίδι» 38 εκ. από το Ταμείο Ανάκαμψης, πληροφορούμαστε ότι σημαντικά έργα, όπως δύο κόμβοι του ΒΟΑΚ, παραπέμπονται στις καλένδες.
Συγκεκριμένα, το άρθρο αναφέρει:
Εκείνο που αλλάζει δραματικά είναι η πηγή των χρημάτων. Το Ταμείο Ανάκαμψης πλέον θα χρηματοδοτήσει αυστηρά και μόνο ένα συγκεκριμένο υποτμήμα της κεντρικής αρτηρίας, μήκους 10,2 χιλιομέτρων…
Από που θα βρεθούν λοιπόν τα υπόλοιπα 38 εκατομμύρια ευρώ για να καλυφθεί η διαφορά; Σύμφωνα με τα έγγραφα, το υπολειπόμενο φυσικό αντικείμενο θα πρέπει να καλυφθεί από εθνικούς πόρους και ειδικότερα από το Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Αυτό αφορά το πλήρες δίκτυο εγκάρσιων οδών (2 χλμ.) και παράπλευρων οδών (9 χλμ.), καθώς και την κατασκευή των ανισόπεδων κόμβων Νεάπολης και Αγίου Νικολάου, αφήνοντας στο ΤΑΑ αποκλειστικά τον κόμβο Λιμνών.
Αυτό είναι το σημαντικότερο σημείο του άρθρο, που ίσως δεν αντιλήφθηκε ο πολύς κόσμος.
Δηλαδή, ο ανισόπεδος της Νεάπολης και ο ανισόπεδος του Ξηροκάμπου, θα προχωρήσουν όταν βρεθούν χρήματα.
Πάμε να κάνουμε έναν λογαριασμό:
- 124,5 εκατομμύρια ευρώ για το τμήμα του ΒΟΑΚ “Χερσόνησος-Νεάπολη”.
- 20,1 εκατομμύρια ευρώ για το τμήμα “Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος”.
- Αλλα 20,1 εκατομμύρια ευρώ για επιπλέον αποζημιώσεις σε απαλλοτριώσεις για το τμήμα “Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος”.
Ας το αναλύσουμε…
Στο “Χερσόνησος-Νεάπολη”, που είναι με ΣΔΙΤ, επιπλέον, όπως φαίνεται, δεν θα προχωρήσει άμεσα το ένα τούνελ.
Επίσης, τα 124,5 εκ. είναι σταλίες, επειδή μηχανήματα και προσωπικό περίμεναν τις απαλλοτριώσεις.
Τα 20,1 εκ. για το τμήμα “Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος” πάλι για τον ίδιο λόγο.
Τέλος, τα 20,1 εκ. για το τμήμα “Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος”, αφορούν απαλλοτριώσεις μετά από προσφυγές στην δικαιοσύνη, για τις οποίες πληρώσαμε σταλίες αλλά τόσα, περιμένοντας να ολοκληρωθούν. Που σημαίνει, αν τα είχαν δώσει από την αρχή, θα γλιτώναμε 20,1. Μόνο αυτά, θα έφταναν για τον έναν κόμβο.
Εφεραν λοιπόν οι εργολάβοι μερικά μηχανήματα, και περίμεναν πότε το δημόσιο θα ξεμπλέξει με τους ιδιοκτήτες, και πήραν ρεγάλο 144,6 εκατομμύρια1, ενώ δεν θα έπρεπε να είχε προχωρήσει η εργολαβία χωρίς αποζημιώσεις.
Χρήματα που θα έφταναν (και θα περίσσευαν) για τους κόμβους, και τις παρακάμψεις Καλού Χωριού και Παχειάς Αμμου2.
Εδωσαν προ καιρού (πανηγυρίζοντας) 1 εκ. για μελέτες3, και τώρα κόβουν 38 εκ. Ολα κατά;
Και φτάσαμε στο σημείο να ψάχνουμε 38 εκ. για να μπορέσουν να φτιαχτούν οι δύο κόμβοι και τα υπόλοιπα έργα που μπήκαν στο συρτάρι. Επρεπε η λύση να βρεθεί άμεσα.
Αντί δηλαδή να προχωρήσουν ώριμα έργα του ΒΟΑΚ προς Σητεία, πετσοκόβουν και τα ήδη προς κατασκευή.
Το σενάριο το έχουμε ζήσει ήδη. Είναι ο κόμβος του Μοχού, πως ως προσωρινή λύση έφτιαξαν κυκλικό κόμβο, αντί ανισόπεδο, και έμεινε έτσι.
Πρόκειται για εμπαιγμό, που ουδείς αντιδρά ως οφείλει να υπερασπιστεί τον τόπο. Ο Δήμαρχος κατώτερος των περιστάσεων, ο βουλευτής πουλά ακόμα το ίδιο παραμύθι ότι ο ΒΟΑΚ θα φτάσει Σητεία, και η βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φαίνεται έχει αλλεργία με το Μεραμπέλλο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Από το “ΒΟΑΚ μέχρι τη Σητεία”, καταλήξαμε να παρακαλάμε για τα αυτονόητα και να μετράμε τρύπες στον προϋπολογισμό.
Η μόνη αντίδραση, μέχρι στιγμής, ήρθε από την άλλη άκρη της Κρήτης, από τον Παύλο Πολάκη:
Με δημόσια παρέμβασή του εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση, κάνοντας λόγο για “συμμορία” και υποστηρίζοντας ότι το έργο που είχε ενταχθεί με 65 εκατομμύρια δημοπρατήθηκε στα 185 εκατομμύρια με σχεδόν μηδενική έκπτωση, για να φτάσει τελικά στα 206 εκατομμύρια. Ο ίδιος κατηγόρησε την κυβέρνηση για ανικανότητα, υποστηρίζοντας ότι λόγω καθυστερήσεων δεν προλαβαίνουν τα χρονοδιαγράμματα και γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση αφαίρεσε τα 38 εκατομμύρια.
Με έναν Δήμαρχο θεατή, και βουλευτές που αναλώνονται στην επικοινωνία και όχι στην ουσία, το Λασίθι μένει για άλλη μια φορά στον πάγο. Καλή μας χώνεψη.
