Σε κλίμα έντονου πολιτικού προβληματισμού και εσωκομματικής κινητικότητας πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με επίκεντρο τον επανακαθορισμό της στρατηγικής του κόμματος. Το παρών έδωσε ο Συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής Λασιθίου, Βαγγέλης Διαλυνάς και μέλος της ΚΕ, ο οποίος με παρέμβαση υψηλών τόνων έθεσε τα ζητήματα της περιφέρειας και της πολιτικής αξιοπιστίας, τονίζοντας τα εξής:
Καλησπέρα Σύντροφοι καλώς σας εβρηκα από το Λασίθι της Κρήτης.
Το Λασίθι δεν είναι λευκή κηλίδα στον χάρτη του ΣΥΡΙΖΑ.
Κι όμως… έτσι αντιμετωπίζεται.
Ένας ολόκληρος νομός χωρίς κοινοβουλευτική έδρα.
Χωρίς σταθερή πολιτική παρουσία.
Χωρίς ουσιαστική στήριξη.
Εδώ και έναν χρόνο… μία μόνο επίσκεψη.
Και μετά… σιωπή.
Καμία συνέχεια. Καμία επαφή. Καμία προτεραιότητα.
Σαν να μην ανήκουμε στον ίδιο πολιτικό χώρο.
Σαν να τελειώνει η Κρήτη στο Ηράκλειο.
Αν έτσι βλέπουμε τον χάρτη… τότε μην απορούμε που χάνουμε τον κόσμο.
Όμως το Λασίθι δεν είναι περιφέρεια δεύτερης κατηγορίας.
Είναι ζωντανός νομός. Με ανθρώπους. Με ανάγκες.
Και τι βλέπουν;
Απουσία.
Η μόνη ουσιαστική παρέμβαση ήρθε από τον Παύλο Πολάκη και τον τομέα Υγείας.
Άρα γίνεται.
Αλλά γίνεται αποσπασματικά.
Και αυτό… δεν είναι πολιτική.
Είναι πυροσβεστική.
Και η πολιτική δεν είναι εξυπηρέτηση… είναι ευθύνη.
Και η κοινωνία;
Δεν περιμένει άλλο.
Κουράστηκε. Περίμενε, δεν είδε.
Άντεξε…
αλλά τώρα φεύγει.
Και όταν ο κόσμος φεύγει, δεν ξαναγυρίζει με υποσχέσεις.
Και αυτό δεν είναι υπερβολή.
Είναι προειδοποίηση.
Το Λασίθι είναι εδώ.
Δεν είναι διακοσμητικό.
Δεν είναι σημείωση στο περιθώριο.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο το Λασίθι.
Είναι η εικόνα μας συνολικά.
Από το 2019 μέχρι σήμερα…
δεν ζούμε απλώς μια άλλη κυβέρνηση.
Ζούμε μετατόπιση ισχύος.
Οι πολλοί πιέζονται.
Οι λίγοι ενισχύονται.
Το κοινωνικό κράτος υποχωρεί.
Η υγεία, η παιδεία, η ασφάλιση γίνονται προϊόντα.
Και μαζί με αυτά…
κανονικοποιούνται τα σκάνδαλα.
Υποκλοπές.
Τέμπη.
Δημόσιο χρήμα.
Όχι εξαιρέσεις.
Μοτίβο.
Και όποιος κάνει ότι δεν το βλέπει… απλώς το νομιμοποιεί.
Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον έρχεται η επόμενη κρίση.
Και ξέρουμε ποιος θα πληρώσει.
Πάλι οι πολλοί.
Αυτό δεν είναι λάθος.
Είναι επιλογή.
Γι’ αυτό η πολιτική αλλαγή δεν είναι σύνθημα.
Είναι ανάγκη.
Και εδώ ερχόμαστε εμείς.
Είμαστε έτοιμοι;
Ή απλώς το λέμε;
Γιατί η κοινωνία δεν θα μας περιμένει μέχρι να αποφασίσουμε.
Γιατί η κοινωνία δεν θέλει άλλα λόγια.
Θέλει απαντήσεις.
Και αν δεν τις δώσουμε εμείς…
θα τις βρει αλλού.
Υπάρχει μια καθαρή πολιτική κίνηση.
Ο Νίκος Κοτζιάς παίρνει θέση για προοδευτικό μέτωπο.
Καθαρά. Χωρίς υπεκφυγές.
Και τι κάνουμε εμείς;
Και εδώ δεν χωράνε μισόλογα.
Θέλουμε προοδευτικό μέτωπο
με διαφάνεια και συλλογικότητα;
Γιατί πρέπει να το πούμε καθαρά.
Έχουμε κόμμα.
Έχουμε όργανα.
Έχουμε ευθύνη.
Δεν είμαστε συμπλήρωμα κανενός.
Δεν είμαστε ουρά κανενός.
Και δεν θα γίνουμε.
Η ενότητα δεν είναι σιωπή.
Δεν είναι υποχώρηση.
Είναι ισοτιμία.
Είναι πρόγραμμα.
Είναι κοινή ευθύνη.
Αν αυτά δεν υπάρχουν…
μιλάμε για προσχήματα.
Η κοινωνία έχει ήδη αποφασίσει ότι θέλει λύση. Το θέμα είναι αν θα είμαστε εμείς.
Και στο τέλος, το δίλημμα είναι ένα:
Θέλουμε έναν ΣΥΡΙΖΑ παντού;
Ή έναν ΣΥΡΙΖΑ επιλεκτικό;
Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι…
δεν θα χάσουμε μόνο περιοχές.
Θα χάσουμε την αξιοπιστία μας.
Και τότε…
δεν θα υπάρχει καμία πολιτική αλλαγή να διεκδικήσουμε.
Και τότε… θα φταίμε μόνο εμείς.
