Οταν ένας άνθρωπος που χαίρει της εκτίμησης των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας παραιτείται επικαλούμενος το αυτονόητο, ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα νοσοκομείο χωρίς γιατρούς, οι αφελείς μιλούν για αδιέξοδο. Οι μυημένοι, όμως, βλέπουν μια καλοκουρδισμένη χορογραφία.
Η παραίτηση του κ. Ντουσάκη δεν ήταν η αρχή του προβλήματος, αλλά η ολοκλήρωση της πρώτης πράξης ενός κακόγουστου έργου.
Ο άνθρωπος που “σιδέρωνε κοστούμι”
Μήνες πριν, συγκεκριμένο πρόσωπο κυκλοφορούσε στους διαδρόμους του κεντρικού νοσοκομείου με την αυτοπεποίθηση του επόμενου. Σχεδόν καθημερινή παρουσία, και το ύφος του ανθρώπου που έχει ήδη το δαχτυλίδι της διαδοχής στο χέρι.
Το πλάνο ήταν σαφές. Ο βουλευτής είχε αποφασίσει την αναβάθμιση του. Υπήρχε όμως μια μικρή, σχεδόν κωμική αναποδιά.
Ο εκλεκτός του συστήματος του, ο άνθρωπος που προοριζόταν για τα μεγάλα σαλόνια της διοίκησης, κατάφερε το ακατόρθωτο. Να μείνει εκτός αξιολόγησης επειδή δεν μπόρεσε να συμπληρώσει σωστά ούτε τα χαρτιά του!
Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να φέρει εις πέρας τη στοιχειώδη γραφειοκρατική διαδικασία μιας αίτησης, πως ακριβώς αναμένεται να διοικήσει έναν οργανισμό που καταρρέει και απαιτεί κρίσιμες αποφάσεις;
Δοκιμασμένος στην αποτυχία
Ας μη γελιόμαστε. Δεν μιλάμε για έναν άριστο που έκανε ένα τυχαίο λάθος. Μιλάμε για ένα πρόσωπο που έχει ήδη δοκιμαστεί σε άλλο νοσοκομείο και το αποτέλεσμα της θητείας του γράφτηκε με ένα ολοστρόγγυλο μηδέν. Καμία παραγωγή έργου, καμία ουσιαστική βελτίωση, καμία προοπτική.
Κι όμως, για τον βουλευτή, αυτή η παταγώδης αποτυχία, διοικητική και γραφειοκρατική, θεωρείται προσόν για αναβάθμιση. Φαίνεται πως στην πολιτική τους αριθμητική, το μηδέν συν το μηδέν μας κάνει… “κατάλληλος για την Ιεράπετρα”. Περίμεναν φαίνεται καρτερικά και ένα μεταπτυχιακό, για να βελτιώσουν το βιογραφικό του εκλεκτού, ώστε να εμφανιστεί τώρα ως ο ειδικός που θα σώσει την παρτίδα.
Η μεθόδευση του τεχνητού χάους
Το παζλ συμπληρώνεται με τρόπο κυνικό:
- Επιβάλλεις μια ενδιάμεση λύση, χωρίς να της δίνεις τα εργαλεία για να πετύχει.
- Αφήνεις το Νοσοκομείο Ιεράπετρας να βουλιάξει στο χάος και την ανασφάλεια.
- Οδηγείται έτσι σε παραίτηση όποιον έχοντας συνείδηση, προσπαθεί να βγάλει άκρη.
- Εμφανίζεις ως από μηχανής θεό τον άνθρωπο που μέχρι χθες δεν ήξερε να φτιάξει τον φάκελο του, αλλά έχει τα σωστά κονέ.
Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο
Και σε όλη αυτή τη διαδρομή, η ευθύνη δεν είναι απρόσωπη ούτε συλλογική. Εχει πολιτικό πρόσωπο και συγκεκριμένη υπογραφή. Ο βουλευτής δεν υπήρξε απλός παρατηρητής της διάλυσης της Υγείας. Υπήρξε ενεργός παράγοντας των επιλογών που μας έφεραν ως εδώ.
Οτι συμβαίνει, δεν είναι ατυχής συγκυρία. Είναι το αποτέλεσμα παρεμβάσεων, σιωπών, αδιαφορίας, που φέρουν τη σφραγίδα του. Η απαξίωση του δημόσιου συστήματος Υγείας στο Λασίθι δεν ήρθε μόνη της. Υπογράφηκε πολιτικά, εφαρμόστηκε διοικητικά και πληρώνεται κοινωνικά. Οι πολίτες έχουν αντιληφθεί τι πραγματικά συμβαίνει.
Η υγεία ως προσωπικό φέουδο
Ολα τα παραπάνω αναδεικνύουν τη θλιβερή πελατειακή λογική με την οποία ο τοπικός βουλευτής αντιλαμβάνεται την υγεία. Δεν τον ενδιαφέρει αν ο εκλεκτός είναι αποτελεσματικός ή επαρκής. Τον ενδιαφέρει μόνο να είναι δικός του.
Αυτή η πλήρης αδιαφορία για τα αποτελέσματα οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Η απαξίωση ήταν εσκεμμένη.
Θέλουμε να πιστεύουμε πως όλα αυτά είναι απλώς φήμες. Θέλουμε να ελπίζουμε πως κανένας σοβαρός πολιτικός, μετά τη θύελλα που πλήττει την υγεία σε όλο το Λασίθι, δεν θα τολμούσε να προχωρήσει σε μια τόσο προκλητική και εξώφθαλμα αποτυχημένη επιλογή.
Γιατί αν οι φήμες επιβεβαιωθούν, που δεν αποκλείεται αφού πληθαίνουν τα σχόλια, αν όπως από την αρχή σχολιάσαμε1 υπήρχε μεθόδευση, τότε η μάσκα θα έχει πέσει οριστικά. Θα σημαίνει πως ο στόχος δεν είναι η σωτηρία του νοσοκομείου, αλλά το βόλεμα του συστήματος του βουλευτή.
Η Ιεράπετρα δεν είναι ούτε αποθήκη αποτυχημένων στελεχών, ούτε το παρηγορητικό βραβείο για όσους έχασαν τη θέση τους αλλού λόγω ανικανότητας.
Οποιος παίζει με την υγεία ενός ολόκληρου νομού, για να κάνει μικροπολιτικά χατίρια, ας προετοιμαστεί για την απάντηση μιας κοινωνίας που δεν τρώει πια κουτόχορτο.
