Κόντρα στις κορδέλες, τα πλατιά χαμόγελα των επισήμων και τις πανάκριβες τελετές, η αλήθεια για την κατάσταση της Μαρίνας Αγίου Νικολάου πρέπει να ειπωθεί. Δεν μηδενίζουμε τις όποιες παρεμβάσεις έγιναν, αλλά ούτε πρόκειται να χαϊδέψουμε αυτιά βαφτίζοντας τη βασική συντήρηση “μεγάλο αναπτυξιακό έργο”.
Η ιστοσελίδα μας δεν υπάρχει για να χαϊδεύει αυτιά. Κύριος στόχος μας είναι η αυστηρή αλλά καλόπιστη κριτική, γιατί μόνο μέσα από την αλήθεια και τον έλεγχο της εξουσίας μπορούμε να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο.
Εικόνες κομματικής εκδήλωσης και θεσμική απαξίωση
Το πλέον εξοργιστικό όμως, που σχολιάστηκε έντονα, είναι η ίδια η εικόνα της φιέστας. Από το άφθονο φωτογραφικό υλικό και τα βίντεο που είδαν το φως της δημοσιότητας, η τελετή των εγκαινίων θύμιζε περισσότερο κομματική σύναξη παρά μια σοβαρή, θεσμική εκδήλωση για τον Δήμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρατρεχάμενοι, χωρίς θεσμική ιδιότητα βρέθηκαν να καταλαμβάνουν περίοπτες θέσεις στην πρώτη σειρά των προσκεκλημένων ή να διαγκωνίζονται μπροστά στον φωτογραφικό φακό και να διεκδικούν ρόλο επισήμου, την ίδια ώρα που θεσμικοί παράγοντες και επίσημα πρόσωπα βρέθηκαν να παρακολουθούν την τελετή όρθιοι. Μια τραγελαφική εικόνα που αποτυπώνει πλήρως την αλαζονεία, την προχειρότητα και την πολιτική εκμετάλλευση ενός έργου υποδομής αλλά και που ξεσκεπάζει την σκοπιμότητα της φιέστας.
Δεκαετίες μετά, χωρίς τις βασικές υποδομές
Δεκαετίες μετά την αρχική κατασκευή της, η Μαρίνα Αγίου Νικολάου εξακολουθεί να μην διαθέτει τις απαραίτητες υποδομές για να χαρακτηρίζεται ουσιαστικά μαρίνα. Πρόκειται για υποχρεώσεις που απορρέουν ευθέως από τη σύμβαση παραχώρησης και θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί προ πολλού. Αυτές οι ελλείψεις συνιστούν την πραγματική αναβάθμιση που έχει ανάγκη ο τόπος, και όχι μια φιέστα εγκαινίων για το θεαθήναι και την πολιτική εκμετάλλευση.
Τι πραγματικά περιλαμβάνουν οι παρεμβάσεις;
Κανείς δεν παραγνωρίζει ότι πραγματοποιήθηκαν ορισμένες απαραίτητες εργασίες συντήρησης και αντικατάστασης εξοπλισμού, όπως η ανανέωση πλωτών εξεδρών. Ωστόσο, τέτοιες παρεμβάσεις αποτελούν τρέχουσα συντήρηση και στοιχειώδη υποχρέωση διαχείρισης μιας λιμενικής εγκατάστασης.
Το να στήνεται επικοινωνιακό θέατρο με υπουργικές επισκέψεις, λαμπερές κορδέλες και πανηγυρικές δηλώσεις για τη βασική συντήρηση του χώρου, συνιστά περιφρόνηση της νοημοσύνης των δημοτών.
Όσον αφορά τις “νέες υποδομές”, αυτές εξαντλούνται ουσιαστικά στην τοποθέτηση στεγάστρων οχημάτων με φωτοβολταϊκά (carports) και στην εκτεταμένη τσιμεντόστρωση ενός μεγάλου τμήματος στον εξωτερικό χώρο της μαρίνας.
Το αποτέλεσμα; Δημιουργήθηκαν απλές υπαίθριες θέσεις στάθμευσης με στέγαστρο, μετατρέποντας την περιοχή σε έναν ανοιχτό χώρο παρκαρίσματος που προκαλεί συνεχή όχληση, κυκλοφοριακή επιβάρυνση και ανεξέλεγκτη είσοδο τροχοφόρων στην καρδιά της εγκατάστασης. Κατά τα άλλα, οι μοναδικές ουσιαστικές στεγασμένες παροχές περιορίζονται σε χώρους υγιεινής (τουαλέτες) και ένα πλυντήριο.
Η εικόνα της εγκατάλειψης: Αποθήκη υλικών και μισοδιαλυμένα σκάφη
Η οπτική αλλά και ηχητική όχληση, δεν σταματά στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα δίπλα στα σκάφη. Η εικόνα που αντικρίζει κανείς περπατώντας στον δρόμο πάνω από τη μαρίνα είναι επιεικώς απαράδεκτη:
- Ανεξέλεγκτη απόθεση υλικών: Συσσωρευμένα εμπορευματοκιβώτια (containers), διάσπαρτα σχοινιά, καλώδια, παλέτες, μεταλλικά εξαρτήματα, σκάλες και διάφορα άλλα υλικά συντήρησης και αναλώσιμα στοιβάζονται στον ανοιχτό χώρο, δίνοντας την αίσθηση μιας άναρχης αποθήκης ή εργοταξίου παρά ενός τουριστικού λιμένα.
- Σάπια και εγκαταλειμμένα σκάφη: Στη χερσαία ζώνη παραμένουν ακινητοποιημένα σκάφη με εμφανείς ζημιές και φθορές, ορισμένα εκ των οποίων σάπια.
Αυτή η εικόνα της οπτικής ρύπανσης και της πρόχειρης διαχείρισης, υποβαθμίζει το παραλιακό μέτωπο και προκαλεί την αισθητική κατοίκων και επισκεπτών.
Τι χρειάζεται πραγματικά μια σύγχρονη μαρίνα;
Μια μαρίνα υψηλών προδιαγραφών δεν είναι απλώς ένας υπαίθριος χώρος πρόσδεσης σκαφών δίπλα σε θέσεις στάθμευσης και αποθήκες υλικών. Για να θεωρείται ανταγωνιστική, να προσελκύει ναυτικό τουρισμό αξιώσεων και να προστατεύει το περιβάλλον, οφείλει να διαθέτει:
- Χώρους εστίασης και αναψυχής: Καφέ, εστιατόρια και καταστήματα που προσφέρουν ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας στους επισκέπτες και τα πληρώματα.
- Σύγχρονες υποδομές συντήρησης: Κλειστούς, στεγασμένους και οριοθετημένους χώρους για εργασίες συντήρησης και πλύσης σκαφών, με κατάλληλα συστήματα συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων, ώστε να μην γίνονται εργασίες στον ανοιχτό χώρο με κίνδυνο ρύπανσης και όχλησης περιοίκων.
- Οργανωμένη διαχείριση υλικών και σκαφών: Ειδικά διαμορφωμένους, μη εμφανείς χώρους αποθήκευσης εξοπλισμού και αυστηρά καθορισμένο πρωτόκολλο για την απομάκρυνση ή την ασφαλή φύλαξη ακινητοποιημένων/εγκαταλελειμμένων σκαφών.
- Περιβαλλοντική προστασία: Ολοκληρωμένες διατάξεις για τη πλήρη και ασφαλή διαχείριση αποβλήτων.
- Ελεγχόμενη πρόσβαση: Αυστηρό διαχωρισμό της κίνησης πεζών, σκαφών και οχημάτων, ώστε η μαρίνα να παραμένει ασφαλής.
Ο λογαριασμός της “φιέστας”
Το πιο προκλητικό στοιχείο της όλης υπόθεσης παραμένει το κόστος της τελετής. Μια φιέστα εγκαινίων που κόστισε 9.300 ευρώ (ΑΔΑ: ΨΧΧΝΟΡΔΥ-Ξ2Χ) για να εξυπηρετήσει μια εκδήλωση με περίπου 75 καρέκλες και άλλους τόσους, το πολύ, όρθιους παρευρισκόμενους.
Αν κάνουμε πρόχειρα τη διαίρεση, το κόστος ήταν 62 ευρώ ανά άτομο! (για συνολικά ~150 άτομα). Σε χώρο, με πλήρες μενού και ποτά να έκαναν την εκδήλωση, λιγότερα θα πλήρωναν!
Πρόκειται για ένα ποσό σκανδαλώδες, το οποίο δαπανήθηκε από δημόσιους πόρους για να γιορταστεί, επί της ουσίας, η διεκπεραίωση βασικών συντηρήσεων και η τοποθέτηση στεγάστρων σε εξωτερικές θέσεις στάθμευσης. Γιατί άλλες, νέες υποδομές, δεν είδαμε να κατασκευαστούν.
Η ουσιαστική αναβάθμιση απαιτεί σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και κυρίως στη νοημοσύνη των δημοτών. Τα 9.300 ευρώ της φιέστας καταναλώθηκαν σε χειροκροτήματα, κορδέλες και φωτογραφίες.
Την ίδια ώρα, οι πραγματικά αναγκαίες υποδομές για να λέγεται ο χώρος μαρίνα, από τις σύγχρονες εγκαταστάσεις συντήρησης, μέχρι τους οργανωμένους χώρους εστίασης, παραπέμπονται στις καλένδες.
Τα προβλήματα έμειναν εκεί, πίσω από τους πανηγυρισμούς, να μας θυμίζουν τη χαώδη απόσταση ανάμεσα στην πραγματική ανάπτυξη και το επικοινωνιακό θέατρο.
