Επικοινωνιακές φιέστες απέναντι σε καθυστερήσεις δεκαετιών
Η πρόσφατη παρουσίαση της υπογραφής της σύμβασης Φράγματος Αγίου Ιωάννη Ιεράπετρας και της Λιμνοδεξαμενής Χοχλακίων Σητείας, και παρουσιάζεται από τον Γιάννη Πλακιωτάκη ως “δικαίωση ετών”, επιβεβαιώνει την τακτική που παρακολουθεί το Λασίθι εδώ και δεκαετίες. Οταν το πολιτικό κλίμα βαρύνει και η κοινωνία γυρνά την πλάτη στην αδράνεια, επιστρατεύονται επικοινωνιακές φιέστες για τα αυτονόητα και καθυστερημένα βήματα.
Σίγουρα πρόκειται για σημαντικά έργα, που ελπίζουμε να ξεκινήσουν άμεσα και το βασικότερο να ολοκληρωθούν. Εχουν καθυστερήσει δεκαετίες. Ομως δεν πρέπει να παραβλέπουμε τα δεδομένα.
Η απένταξη από το Ταμείο Ανάκαμψης και η αλλαγή χρηματοδότησης
Παράλληλα, ζήτημα είναι ότι τα έργα αυτά είχαν ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης, απεντάχθηκαν χωρίς να εξηγήσει ποτέ κανείς τους λόγους, και τώρα συμβασιοποιούνται για να χρηματοδοτηθούν από άλλους πόρους, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για άλλα έργα που τόσο έχει ανάγκη ο νομός. Πανηγυρίζουμε γι’ αυτά;
Ο απολογισμός της 22ετίας και τα λιμνάζοντα έργα
Ο επί 22 χρόνια βουλευτής και πρώην υπουργός, δεν έχει αφήσει πίσω του μέχρι τώρα ούτε ένα ολοκληρωμένο, εμβληματικό έργο υποδομής, που να αλλάζει τη μοίρα του Λασιθίου. Αντίθετα, ο απολογισμός δύο δεκαετιών χαρακτηρίζεται από:
- Αιώνιες καθυστερήσεις και διακοπές εργασιών σε κρίσιμα μέτωπα.
- Παύση χρηματοδοτήσεων και λιμνάζοντα εργοτάξια.
- Κουτσούρεμα μελετών και πρόχειρους σχεδιασμούς που ακυρώνουν την προοπτική του τόπου.
- Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, που τις θυμάται ξανά και ξανά όταν πλησιάζουν οι κάλπες.
Μεραμπέλλο: Μια περιοχή χωρίς καμία υδατική θωράκιση
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαχειριστικής ανεπάρκειας εντοπίζεται στο Μεραμπέλλο. Σε μια περιοχή με τεράστιες ανάγκες και αυξανόμενες πιέσεις λειψυδρίας, δεν υπάρχει κανένα απολύτως έργο ταμίευσης νερού. Επί 22 ολόκληρα χρόνια, δεν διατέθηκε ούτε ένα ευρώ έστω για τη σύνταξη των απαραίτητων μελετών για φράγματα ή λιμνοδεξαμενές. Η απουσία οποιασδήποτε πρόνοιας για την υδατική θωράκιση της περιοχής αποδεικνύει την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος από τον βουλευτή, παρά τη στήριξη που του παρέχει διαχρονικά το Μεραμπέλλο. Οι καλλιέργειες αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο λόγω της κλιματικής αλλαγής και ο κυβερνητικός βουλευτής ουδέν έχει πράξει.
Οι υπογραφές συμβάσεων δεν εγγυώνται παράδοση έργων
Η προσπάθεια να εμφανιστεί μια μεμονωμένη σύμβαση ως σημείο καμπής δεν πείθει. Τέσσερις δεκαετίες υστέρησης, εκ των οποίων τα 22 χρόνια με τον ίδιο εκπρόσωπο στα ύπατα αξιώματα, δεν καλύπτονται από μια υπογραφή.
Το έχουμε ζήσει και με άλλα έργα όπου οι υπογραφές έπεσαν αλλά καρκινοβατούν. Οταν ο τόπος παραμένει αθωράκιστος και οι υποδομές παραδίδονται με το σταγονόμετρο υπό την πίεση του εκλογικού κόστους, ο απολογισμός είναι αρνητικός.
Να σταματήσουν οι πανηγυρισμοί – Δεν γεμίζουν οι σωλήνες με υπογραφές
Το Λασίθι απαιτεί σοβαρότητα, διεκδίκηση και υποδομές που σχεδιάζονται και υλοποιούνται στην ώρα τους, όχι μόνο όταν στερεύουν τα πολιτικά περιθώρια. Ακόμα και έτσι, με το στανιό, ευκαιρία είναι να πιεστεί η κατάσταση ώστε να ξεμπλοκάρουν και άλλα λιμνάζοντα σχέδια για έργα.
Ευτυχώς, η δυσαρέσκεια του κόσμου ανάγκασε τον βουλευτή να βάλει και αυτός ένα λιθαράκι για τον τόπο του. Αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι το χρωστάμε σε αυτόν. Γιατί αν είχε τέτοια καθοριστική δύναμη, να μας εξηγήσει γιατί άργησε 22 χρόνια να την αξιοποιήσει.
