Η λέξη “επισφάλεια” είναι πλέον πολύ φτωχή για να περιγράψει την καθημερινότητα στο κεντρικό νοσοκομείο του νομού. Οταν η εφημερία ενός Ακτινολογικού Τμήματος καταρρέει ή όταν δεν υπάρχει αναισθησιολόγος, το νοσοκομείο παύει να λειτουργεί ως θεραπευτήριο. Μετατρέπεται, de facto, σε ένα ακριβό κέντρο διαλογής. Σε έναν απλό σταθμό transit, όπου οι γιατροί, με δεμένα τα χέρια, καλούνται να παίξουν τον ρόλο του τροχονόμου επειγόντων περιστατικών.
Σε μια μέρα, τέσσερα ακόμα περιστατικά χρειάστηκε να διακομιστούν εσπευσμένα στο Ηράκλειο, για τον απλούστατο και εξοργιστικό λόγο ότι δεν υπήρχε ακτινολόγος για να βγάλει διάγνωση. Οι γιατροί της πρώτης γραμμής αναγκάζονται να στέλνουν ασθενείς στο άγνωστο, “στα τυφλά”, χωρίς να είναι σε θέση να γνωρίζουν αν η κατάσταση απαιτεί άμεσες, σωτήριες ενέργειες πριν το ασθενοφόρο περάσει τα όρια του νομού. Κάθε διακομιδή και μια ρώσικη ρουλέτα. Κάθε χιλιόμετρο στην εθνική και ένα στοίχημα με τον χρόνο και τον θάνατο. Πριν από μερικές μέρες, ένα ακόμα σοβαρό περιστατικό που διακομίσθηκε στο Ηράκλειο έφτασε ζωντανό από θαύμα, αφού έπρεπε να είχε εισαχθεί άμεσα στο χειρουργείο.
Προφανώς, κανείς δεν έχει την αυταπάτη ότι όλα τα περιστατικά μπορούν ή πρέπει να αντιμετωπίζονται πλήρως στον Αγιο Νικόλαο. Η εξειδικευμένη τριτοβάθμια φροντίδα έχει τη θέση της. Ομως, η στοιχειώδης ιατρική λογική επιτάσσει το κεντρικό νοσοκομείο να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει έστω μερικώς το επείγον και πολύ σοβαρό, να σταθεροποιήσει τον ασθενή, να διασφαλίσει την επιβίωσή του και μετά να οργανώσει την ασφαλή διακομιδή του. Αυτή η αυτονόητη αλυσίδα ζωής έχει σπάσει λόγω των τραγικών κενών στις εφημερίες.
Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ μας για τη διάλυση του Ακτινολογικού και των εργαστηρίων, την ώρα που χάνονται συνάνθρωποι μας1, δείχνει ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο. Η επικείμενη αποχώρηση του διευθυντή του Ακτινολογικού, του μοναδικού ειδικευμένου, προς το παρόν, στον Αξονικό Τομογράφο, δεν τινάζει στον αέρα μόνο τα ΤΕΠ, αλλά θα συμβάλει στην υποβάθμιση του νοσοκομείου σε πολλούς τομείς. Δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την υποστήριξη αξονικού τομογράφου. Αν χαθεί αυτό, το νοσοκομείο χάνει οριστικά τον δευτεροβάθμιο χαρακτήρα του.
Υπάρχουν ευθύνες στο γιατί ο Διευθυντής του Ακτινολογικού επέλεξε να αποχωρήσει από το νοσοκομείο, αλλά οι κατά τα λοιπά λαλίστατοι συνδικαλιστές σιωπούν. Είναι οι ίδιοι που μπλοκάρουν την επείγουσα λύση, ώστε η αξονική απεικόνιση να γίνεται με την παρουσία του τεχνολόγου και του αρμόδιου ιατρού, μέχρι να βρεθεί λύση. Αγκυλώσεις, ενάντια στην πιθανότητα επιβίωσης ασθενών.
Την ίδια στιγμή, οι ρουσφετολογικές μετατάξεις στον εργαστηριακό τομέα, με τη στήριξη συνδικαλιστικών κύκλων και τις ευλογίες της 7ης ΥΠΕ, στερούν από το ίδρυμα το απαραίτητο προσωπικό για τις βάρδιες.Τα πράγματα, πρόκειται να γίνουν ακόμα χειρότερα το προσεχές διάστημα.
Αυτά τα τέσσερα νέα περιστατικά, που φορτώθηκαν στο ΕΚΑΒ για Ηράκλειο, είναι η απόδειξη της επικρατούσας κατάστασης. Οταν ένας ασθενής μετατρέπεται σε “πακέτο” επειδή το κεντρικό νοσοκομείο αδυνατεί να κάνει μια στοιχειώδη διάγνωση, το σύστημα έχει πλέον χρεοκοπήσει ηθικά και λειτουργικά.
Γιατροί και προσωπικό, που υπερβάλουν εαυτόν, που βάζουν σε δεύτερη μοίρα την οικογένεια τους, που αγωνίζονται υπό πολύ δύσκολες συνθήκες να κρατήσουν όρθιο ότι μπορεί να κρατηθεί, θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και την καριέρα τους για να σώσουν ζωές, χωρίς να έχουν την απαιτούμενη στήριξη και αναγνώριση της προσπάθειας.
Από την άλλη, οι πολίτες του Λασιθίου δεν μπορούν να ζουν με τον φόβο αν η μέρα που θα χρειαστούν επειγόντως γιατρό, συμπίπτει με το κενό μιας εφημερίας.
