Του ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ
Η επικοινωνιακή τακτική έχει και τα όρια της. Όταν όμως η πολιτική ηγεσία επιχειρεί να μετατρέψει την καθυστέρηση, τις εκπτώσεις και τα μισοτελειωμένα έργα σε πανηγυρισμούς, τότε ο εμπαιγμός απέναντι στους πολίτες είναι προκλητικός.
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε το στήσιμο μιας ακόμα φιέστας. Από τα 10 χιλιόμετρα που υπόσχονταν επί μήνες ότι θα δοθούν στην κυκλοφορία (και πιο πριν ολόκληρο το έργο), τελικά παραδίδονται μόλις τα 6, από ενδιάμεσο τμήμα του συνολικού έργου.
Και το πιο εξοργιστικό; Ούτε καν σε αυτά τα 6 χιλιόμετρα δεν είναι ολοκληρωμένα όλα τα απαιτούμενα έργα που τα αφορούν! Παραδίδονται απλώς στην κυκλοφορία για να στηθούν οι φωτογραφίες, τη στιγμή που οι εκκρεμότητες και οι ελλείψεις παραμένουν.
Ποιο είναι λοιπόν το επίτευγμα που γιορτάζεται; Για το οποίο στήνεται φιέστα; Ένα έργο που ξεκίνησε το 2023, έχει ορίζοντα ολοκλήρωσης, στην καλύτερη περίπτωση, το 2028. Ένα έργο που σημαδεύτηκε από εκπτώσεις στις προδιαγραφές, από σταλίες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και από εικόνες, όπου μια δυνατή νεροποντή στάθηκε ικανή να μας κάνει να φοβηθούμε μην το πάρει το νερό.
Η πίεση για να υπάρξει κάτι χειροπιαστό προς επίδειξη ήταν προφανής. Ακόμα όμως και η παρουσία του Πρωθυπουργού ακυρώθηκε, σε μια κίνηση που φανερώνει τη σύνεση να προφυλαχθεί ο ίδιος από την έκθεση σε μια τόσο πρόδηλη προχειρότητα. Τελικά, η φιέστα στήνεται για το 60% των τελευταίων υποσχέσεων, πολύ λιγότερο του συνολικού έργου, και μάλιστα σε ημιτελές καθεστώς.
Την ίδια ώρα, η αρχή και το τέλος του έργου βρίσκονται στον αέρα, αφού οι ανισόπεδοι κόμβοι Αγίου Νικολάου και Νεάπολης παραμένουν ανοιχτές πληγές, χωρίς να υπάρχει ακόμα δέσμευση για χρηματοδότηση τους, παρότι ήταν εγκεκριμένοι στη μελέτη, και τον εργολάβο να περιμένει αν και πότε θα αποφασίσουν να του δώσουν το ΟΚ να προχωρήσει στην κατασκευή τους.
Κανείς δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα του ΒΟΑΚ. Είναι ένα έργο θετικό και απολύτως αναγκαίο. Όμως, αν χρειάζονται πέντε χρόνια και εκπτώσεις στις προδιαγραφές για μόλις 15 χιλιόμετρα, πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να φτάσει ο δρόμος στην Κίσσαμο;
Και τι γίνεται με τη Σητεία, για την οποία δεν γίνεται ούτε κουβέντα; Ο σχεδιασμός καταλήγει σε έναν κολοβό ΒΟΑΚ, όπου η ανατολικότερη πόλη, η Σητεία, δεν βρίσκεται καν στο άμεσο πλάνο και κανείς δεν γνωρίζει αν θα προχωρήσει ποτέ χωρίς σθεναρή πίεση. Παράλληλα υπάρχουν εδώ και χρόνια έτοιμες μελέτες για τον ΒΟΑΚ μέχρι Σητεία, σε συρτάρια του Υπουργείου που δεν χρηματοδοτούνται, χωρίς κανείς να απολογείται.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το έργο στο Σεληνάρι παγώνει λόγω υποχώρησης στο τούνελ, γεγονός που παίζει σε όλα τα ΜΜΕ. Ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα.
Όμως, όταν σε ένα τμήμα που θεωρούνταν από τα πλέον ώριμα μελετητικά, οι καθυστερήσεις συσσωρεύονται και τα εκατομμύρια των αποζημιώσεων για τις σταλίες ρέουν, το βάθος του τούνελ παραμένει σκοτεινό. Όπως σκοτεινή παραμένει και η συνολική εξέλιξη του έργου. Αν αυτά συμβαίνουν εδώ, σκεφτείτε τι μπορεί να επικρατεί στην υπόλοιπη Κρήτη.
Η Ανατολική Κρήτη δεν χρειάζεται φιέστες για ημιτελή τμήματα. Είναι εμπαιγμός προς την κοινωνία που ταλαιπωρείται και έχει υποστεί πλήγμα στην τουριστική οικονομία. Χρειάζεται πρώτιστα σοβαρότητα, τήρηση προδιαγραφών και προθεσμιών. Και έναν ολοκληρωμένο οδικό άξονα που θα φτάνει μέχρι Σητεία, και που δεν θα αντιμετωπίζει τους πολίτες ως ιθαγενείς. Δεν νοείται ΒΟΑΚ που να σταματά στον Αγιο Νικόλαο.
Τειρεσίας
Ο Τειρεσίας ήταν περίφημος ανά το πανελλήνιο μάντης. Κατά μια εκδοχή, ο λόγος που έμεινε τυφλός, λένε ότι ήταν επειδή υπήρξε τόσο επιδέξιος μάντης, που φανέρωνε όλα τα μυστικά των θεών στους ανθρώπους, και οι θεοί αποφάσισαν να τον τυφλώσουν για τιμωρία.
