Με αφορμή βεβαίωση παράβασης από την Τροχαία ΒΟΑΚ στην περιοχή του Καλού Χωριού, η τοπική κοινωνία αντιδρά έντονα στην εξαντλητική αυστηρότητα απέναντι στους κατοίκους, για μια διαγράμμιση που χαρακτηρίζεται αυθαίρετη και χωρίζει την περιοχή στα δύο. Κάτοικοι διαμαρτύρονται πως εντός του Ιστρον ο δρόμος είναι αρμοδιότητα του δήμου και κατατάσσεται στο τριτεύον οδικό δίκτυο, θέτοντας ζήτημα αναρμοδιότητας της Τροχαίας ΒΟΑΚ.
Η υποκρισία της αναστροφής
Το εξοργιστικό και προκλητικό, είναι άλλο. Τα ίδια αυστηρά όργανα, όχι σπάνια, παραβιάζουν τη διαγράμμιση. Γιατί άραγε δεν εφαρμόζουν τις δικές τους υποδείξεις και δεν οδηγούν μέχρι την Παχειά Αμμο για να περάσουν απέναντι νόμιμα, όπως ζητούν από τους οδηγούς; Δεν είναι “ανοησία” αυτό, όπως χαρακτηρίζει διάφορες παραβάσεις ο Διοικητής ΒΟΑΚ Λασιθίου;
Οπως επίσης, σε μια περιοχή κατοικημένη, όπου το όριο είναι 30km, χάνοντας την αίσθηση του μέτρου, αποτελεί μεγαλύτερη ανοησία, να εξαντλείς την αυστηρότητα.
Εργολάβοι και σήμανση
Την ίδια στιγμή που ζητούν τον μισό και παραπάνω μισθό ενός πολίτη, αδιαφορούν για την συμπεριφορά των εργολάβων στα έργα του ΒΟΑΚ. Κλείνουν τον δρόμο ή επιβάλλουν εναλλάξ κυκλοφορία, χωρίς να πληρούνται οι προδιαγραφές και οδηγίες σήμανσης εκτελούμενων έργων (ΟΜΟΕ-ΣΕΕΟ). Επιπλέον, επειδή ενίοτε φαίνεται δεν επαρκεί ο απαραίτητος εξοπλισμός, ώστε να προστατεύονται τα οχήματα από ρίψη μπάζων, οι οδηγοί υφίστανται επιπλέον ταλαιπωρία με κλείσιμο της οδού.
Η παραβίαση του ορίου των 2000 m
Επίσης, για πολλά χιλιόμετρα δεν είναι δυνατή η προσπέραση ή με ασφάλεια. Συγκεκριμένα, σε περιπτώσεις ζώνης έργων, όπου τουλάχιστον σε μια από τις κατευθύνσεις κυκλοφορίας δεν είναι δυνατή η λειτουργία περισσοτέρων της μιας λωρίδων κυκλοφορίας, τότε το μήκος αυτής της ζώνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 2000 m.
Περίπτωση όπου βαρύ όχημα εργολάβου ακολουθούμενο από πολλά οχήματα, ήταν αδύνατον να προσπεραστεί με ασφάλεια από την περιοχή Λιμνών, μέχρι τον κόμβο Καστελίου (!), είναι χαρακτηριστική.
Οι επιπτώσεις στην ασφάλεια των οδηγών
Ο περιορισμός επιβάλλεται για να διασφαλιστεί η δυνατότητα άμεσης επέμβασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, αλλά και να προλάβει τη δημιουργία ουρών που προκαλεί η μια λωρίδα.
Eπίσης σημαντικό, το όριο αυτό προστατεύει τον οδηγό από την πνευματική κόπωση και τον εκνευρισμό που προκαλεί η παρατεταμένη οδήγηση σε περιορισμένο πλάτος, δίπλα σε εργοταξιακά εμπόδια και άλλους παράγοντες, που αυξάνουν κατακόρυφα την πιθανότητα οδηγικού λάθους.
Θα έπρεπε να μεσολαβούν τμήματα για εκτόνωσης της κυκλοφορίας, με ικανό μήκος και δυνατότητα προσπέρασης. Πού υπάρχουν, και γιατί η Τροχαία ΒΟΑΚ δεν ασχολείται με αυτό το σοβαρό ζήτημα;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Παράλληλα, συχνά βλέπουμε οχήματα των εργολάβων να κάνουν αναστροφή ή να παραβιάζουν τη σήμανση, κάτι που φαίνεται απαγορεύεται μόνο στους πολίτες.
Το ερώτημα προς την Τροχαία ΒΟΑΚ Λασιθίου, που εξαντλεί την αυστηρότητα της σε μισθοσυντήρητους και συνταξιούχους, ακόμα και παράτυπα, είναι γιατί δεν εφαρμόζει τις διατάξεις και στους εργολάβους; Γιατί δεν απαιτεί την πλήρη συμμόρφωση; Γιατί την πληρώνει ο λαουτζίκος, ακόμα και σε ελέγχους εκτός περιοχής αρμοδιότητας, και την ίδια στιγμή την ασκεί με πλημμέλεια στο εντός αρμοδιότητας της χώρο;
Πόσες βεβαιώσεις παραβάσεις έχουν καταγράψει και γιατί δεν επιβάλει τα προβλεπόμενα στους εργολάβους και τι μέτρα έχουν ληφθεί για να τηρούν τις σχετικές διατάξεις, για την ασφάλεια οχημάτων και εργαζόμενων;
Ηθική νομιμοποίηση και ίση μεταχείριση
Εν κατακλείδι, η εικόνα που εκπέμπει η Τροχαία ΒΟΑΚ στην περιοχή μας είναι προκλητική. Εξαντλεί την αυστηρότητα απέναντι στον μεροκαματιάρη πολίτη, και δείχνει ανοχή απέναντι στην εργολαβική αυθαιρεσία. Αν η υπηρεσία επιλέγει να παραβλέπει την παραβίαση των προδιαγραφών ασφαλείας (ΟΜΟΕ-ΣΕΕΟ), τις παρανομίες των εργολάβων και την επικίνδυνη σήμανση, τότε παύει να λειτουργεί ως εγγυητής της οδικής ασφάλειας. Γιατί δεν τους παραπέμπουν και αυτούς στο πλησιέστερο σημείο νόμιμης στροφής; Γιατί τα οχήματα της Τροχαίας ΒΟΑΚ, δεν σέβονται τις διατάξεις που με αυστηρότητα εφαρμόζουν; Ο νόμος ή ισχύει για όλους, από τον συνταξιούχο στο Ιστρον μέχρι τον εργολάβο, ή καταντά ένα εργαλείο επιβολής που έχει χάσει κάθε ηθική νομιμοποίηση στη συνείδηση της κοινωνίας.
Ο σεβασμός κερδίζεται, δεν επιβάλλεται
Προφανώς το άρθρο δεν στοχεύει όλους τους αστυνομικούς, αλλά εκείνους τους λίγους που, υιοθετώντας τη νοοτροπία του “μπάτσου”, εκτονώνουν τα απωθημένα τους και μια αρρωστημένη τάση επίδειξης ισχύος πάνω σε αδύναμους πολίτες, μετατρέποντας το καθήκον σε μέσο προσωπικής επιβολής.
Η δράση της Τροχαίας οφείλει να διέπεται από τις αρχές της νομιμότητας, της αναλογικότητας και της επιείκειας, στοιχεία που δείχνουν ενίοτε να αγνοούνται επιδεικτικά. Σε κάθε περίπτωση, ο κοινός νους σε συνδυασμό με την αίσθηση του μέτρου, παραμένει ο καλύτερος σύμβουλος για την άσκηση της εξουσίας.
Μόνο έτσι η υπηρεσία θα επιτελεί το πραγματικό της έργο και, κυρίως, θα έχει τον σεβασμό των πολιτών, αντί να προκαλεί οργή και απαξίωση.
