Το Φανάρι στον ΒΟΑΚ
Άναψα προχθές το φανάρι μου και πήρα τους δρόμους ψάχνοντας την χάραξη του ΒΟΑΚ μετά το Καλό Χωριό. Φαίνεται πως η άσφαλτος, η σύγχρονη έστω, βγάζει αλλεργία μόλις περάσει στα ενδότερα του νομού μας. Οι τοπικοί άρχοντες πηγαινοέρχονται στην Αθήνα, βγάζουν φωτογραφίες με υπουργούς, χαμογελούν στα δελτία τύπου, αλλά το έργο προχωράει με την ταχύτητα χελώνας που έχει πιει τρεις ρακές παραπάνω. Δεν πειράζει, παρηγορούμαι. Έτσι κι αλλιώς, εμείς οι Λασιθιώτες είμαστε φιλόσοφοι εκ κατασκευής. Tα πολλά στροφιλίκια μας βοηθούν στον στοχασμό.
Ο Ήλιος της Ελούντας και η Ντομάτα της Ιεράπετρας
Πήγα μια βόλτα προς τα βόρεια του νομού. Εκεί που τα ελικόπτερα είναι πλέον πιο συχνά και από τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ. Είδα έναν μεγαλόσχημο της κεντρικής πολιτικής σκηνής (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε, άλλωστε όλοι ίδιοι μου φαίνονται στο σκοτάδι) να πίνει το κοκτέιλ του σε πεντάστερο, αναλύοντας σε παρατρεχάμενους την «ανάγκη στήριξης του πρωτογενούς τομέα». Ήρθε μάλιστα να στηρίξει το πολιτικό του τέκνο. Του φώναξα από μακριά: «Κάνε λίγο στην άκρη, μου κρύβεις τον ήλιο και την ντομάτα της Ιεράπετρας!». Έκανε πως δεν άκουσε. Η υποκρισία, βλέπετε, διαθέτει πλέον εξαιρετική ηχομόνωση.
Ο φτωχός συγγενής της Κρήτης
Κοιτάζω και λίγο παραπέρα, στα κέντρα λήψης αποφάσεων του νησιού. Στο Ηράκλειο και στα Χανιά βγάζουν μαχαίρια (πολιτικά, ευτυχώς) για το ποιος θα πάρει τη μερίδα του λέοντος από την πίτα της ανάπτυξης. Και το Λασίθι; Το Λασίθι παραμένει ο καλοσυνάτος, ήσυχος συγγενής που τον καλούν στον γάμο μόνο για να φέρει το καλό το λάδι και να χειροκροτήσει τον γαμπρό. Οι περιφερειακοί μας σύμβουλοι κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, εκδίδουν πύρινες ανακοινώσεις γεμάτες «οράματα». Κατανοητό. Το όραμα δεν κοστίζει τίποτα. Αλλά από ένα σημείο και μετά, αν δεν δεις λίγο μπετό, λίγο καλώδιο, λίγο έργο βρε αδερφέ, το όραμα καταντάει οφθαλμαπάτη.
Σκυλίσια Ζωή
Είδα προχθές ένα αδέσποτο να κοιμάται έξω από γνωστό δημόσιο κτίριο. Το χάιδεψα και του είπα: «Μην ανησυχείς, φίλε μου. Κι εσύ κι εγώ την ίδια αντιμετώπιση έχουμε. Μας θυμούνται μόνο όταν είναι να βγάλουν καμιά φιλοζωική ανακοίνωση πριν τις κάλπες. Τον υπόλοιπο καιρό, απλώς προσέχουν μην τους λερώσουμε το χαλί». Κούνησε την ουρά του. Ήταν ο μόνος ειλικρινής συνομιλητής που βρήκα όλη τη μέρα.
Μέχρι την επόμενη βόλτα με το φανάρι,
Διογένης ο Λάσιος
Από το Πιθάρι του Διογένη (του Λάσιου)
Σημειώσεις, σπόντες και στοχασμοί με το φανάρι αναμμένο ντάλα μεσημέρι, μπας και βρεθεί πολιτικός που να εννοεί αυτά που τάζει.
