Το ρήγμα στη ΔΕΕΠ Λασιθίου όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά παίρνει πλέον διαστάσεις άτυπου εμφυλίου πολέμου, επιβεβαιώνοντας όσους έκαναν λόγο για μια παράταξη σε τροχιά απόλυτης αποδιοργάνωσης και εσωστρέφειας. Οι “ιπτάμενες καρέκλες” και οι παραιτήσεις ήταν η κορυφή του παγόβουνου μιας βαθιάς κρίσης, που πλέον απειλεί να διαλύσει την νομαρχιακή οργάνωση της Νέας Δημοκρατίας.
Στο επίκεντρο της νέας θύελλας βρίσκεται η πρωτοφανή απόφαση για το ξήλωμα του Ντίνου Κατσιδονιωτάκη1, μιας κίνησης που έχει προκαλέσει οργή και έντονες αντιδράσεις σε μεγάλο μέρος της βάσης. Η αποπομπή ενός παλαιού, έμπειρου και κομματικά καταξιωμένου στελέχους, αντί να επιβάλει την “πειθαρχία” που ίσως επεδίωκαν οι εμπνευστές της, λειτούργησε ως θρυαλλίδα.
Στελέχη και μέλη της οργάνωσης εγκαλούν τον Πρόεδρο, Θανάση Κατσαγκόλη, ζητώντας εξηγήσεις για τους χειρισμούς του και βάζοντας μείζον ζήτημα για τη λειτουργία της ΔΕΕΠ. Το κλίμα στις συνεδριάσεις και στις εσωτερικές συζητήσεις περιγράφεται ως πολεμικό, με την οργάνωση να έχει εγκλωβιστεί σε μια σπείρα εσωστρέφειας, την ώρα που τα μεγάλα προβλήματα του νομού απαιτούν σοβαρή πολιτική παρουσία.
Τα βέλη των στελεχών στρέφονται πλέον χωρίς προσχήματα κατά του ίδιου του Προέδρου. Στις κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του περιλαμβάνονται:
- Το ηθικό και καταστατικό ασυμβίβαστο: Στελέχη θέτουν θέμα για τη συμβατότητα της κυβερνητικής ιδιότητας του, αμφισβητώντας τη νομιμοποίηση της τοποθέτησης του σύμφωνα με το καταστατικό.
- Η έλλειψη κομματικής προσφοράς: Χαρακτηρίζεται ανοιχτά από κομματικούς παράγοντες ως “άκαπνος”, με μηδενική ουσιαστική προσφορά στην παράταξη, χωρίς εμπειρία, με άγνοια των ισορροπιών και της ανθρωπογεωγραφίας, ο οποίος επιχειρεί να επιβληθεί μέσω ξηλωμάτων, αποκλεισμών και απειλών.
- Η απαξίωση της ιστορίας της οργάνωσης: Θεωρείται αδιανόητο και πολιτικά απαράδεκτο να πετάγονται εκτός οργάνωσης άνθρωποι που έχουν “γράψει χιλιόμετρα” στην τοπική κοινωνία και στο κόμμα, προς όφελος προσωπικών ισορροπιών και εσωκομματικών παιχνιδιών.
- Η ζημιά της παράταξης στο Λασίθι: Με αυτή την καταστροφική τακτική, ο Πρόεδρος απομονώνει τη ΔΕΕΠ από την κοινωνία, εξασθενεί την πολιτική της παρέμβαση και την οδηγεί σε ανυποληψία, προκαλώντας σοβαρή φθορά στη Νέα Δημοκρατία σε ολόκληρο τον νομό.
Στο κάδρο των ευθυνών και ο βουλευτής
Από αυτή την πολιτική κατρακύλα, ωστόσο, δεν μπορεί να μείνει στο απυρόβλητο ο βουλευτής Λασιθίου, Γιάννης Πλακιωτάκης. Το γεγονός ότι ο Θανάσης Κατσαγκόλης ανήκει στον πολύ στενό του κύκλο και αποτέλεσε δική του προσωπική επιλογή για τη θέση του Προέδρου της ΔΕΕΠ, συνδέει τον βουλευτή άμεσα και αναπόφευκτα με όλες τις ενέργειες του.
Σε αυτό το κλίμα, σοβαρό ρόλο έχει παίξει ότι δεν έγιναν εκλογές και οι τοποθετήσεις στις διοικήσεις των οργανώσεων ήταν της έγκρισης του βουλευτή, γεγονός που προκάλεσε δυσαρέσκεια και απομάκρυνση αρκετών καταξιωμένων στελεχών από την ενεργό δράση, με συνέπεια να μιλάμε για οργανώσεις σφραγίδες, προέκταση του γραφείου του βουλευτή, αποκομμένες από τα μέλη και την κοινωνία.
Οι αποφάσεις, οι αποκλεισμοί και το πολεμικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί, φέρουν τη σφραγίδα της επιλογής του. Η βάση και τα στελέχη της παράταξης αντιλαμβάνονται ότι η συμπεριφορά του κ. Κατσαγκολη αντανακλά απευθείας στον ίδιο τον βουλευτή, ο οποίος χρεώνεται την ζημιά που προκαλείται στην παράταξη. Περίμεναν ότι θα παρενέβαινε με ψυχραιμία, έστω εκ των υστέρων, για να αποκαταστήσει την ρήξη και τη νομιμότητα. Μην θέλοντας ποτέ να παραδεχθεί τα λάθη του, φαίνεται στηρίζει την επιλογή του Προέδρου.
Απειλές, σιωπητήριο και οξύτητα
Η ΔΕΕΠ Λασιθίου παρουσιάζει πλέον μια εικόνα που δεν αρμόζει σε μια σοβαρή πολιτική οργάνωση. Αντί για παραγωγή πολιτικής και στήριξη των τοπικών διεκδικήσεων, το μόνο που παράγει είναι ίντριγκες, προσωπικές στρατηγικές και μια πρωτοφανή αποσύνθεση.
Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της θλιβερής κατάστασης αποτελεί η στάση του Προέδρου, ο οποίος, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να περιορίσει τις σφοδρές αντιδράσεις εναντίον του, έχει αρχίσει να απειλεί στελέχη ότι θα λάβει μέτρα εναντίον τους, θέτοντας επιτακτικά ζήτημα εχεμύθειας για όσα λαμβάνουν χώρα πίσω από τις κλειστές πόρτες της οργάνωσης. Αυτή η απόπειρα επιβολής ομερτά και φίμωσης των αντίθετων φωνών, όχι μόνο δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά εξόργισε ακόμη περισσότερο τα στελέχη, οξύνοντας το ήδη τεταμένο κλίμα.
Οσοι πίστευαν ότι με το ξήλωμα και τις απειλές για σιωπή θα εξασφάλιζαν την εσωκομματική επιβολή, μάλλον πέτυχαν το ακριβώς αντίθετο. Ανοιξαν διάπλατα τον ασκό του Αιόλου, και η ευθύνη για την κατρακύλα της οργάνωσης έχει ονοματεπώνυμα.
