Το μνημόνιο της υποβάθμισης και η κοροϊδία των φοιτητών της ΑΣΤΕΚ
Η σημερινή ημέρα για τον Αγιο Νικόλαο, με την υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας παρουσία της Υπουργού Τουρισμού Ολγας Κεφαλογιάννη, του Βουλευτή Γιάννη Πλακιωτάκη και του Δημάρχου Μανώλη Μενεγάκη, αποτελεί το απόλυτο μνημείο πολιτικού αποπροσανατολισμού και επικοινωνιακού θεαθήναι.
Για ακόμη μια φορά, στήνεται ένα σκηνικό γεμάτο μεγάλα λόγια, “στρατηγικούς σχεδιασμούς” και υποσχέσεις εκατομμυρίων, την ώρα που το βασικό, το ζωτικό πρόβλημα της σχολής όχι απλά αποσιωπάται, αλλά θάβεται κάτω από το χαλί της κυβερνητικής και δημοτικής αδιαφορίας.
Το μεγάλο αγκάθι της ακαδημαϊκής υποβάθμισης στα 3 χρόνια
Οι κύριοι και οι κυρίες που χαμογελούν στις κάμερες ξέχασαν να αναφέρουν ότι η ΑΣΤΕΚ αντί να αναβαθμίζεται, υποβαθμίζεται ακαδημαϊκά με τη μείωση της διάρκειας σπουδών στα τρία έτη. Η πολυπόθητη πανεπιστημιοποίηση – που αποτελεί το μοναδικό κλειδί για τη σωτηρία και το μέλλον της σχολής – παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Η σχολή παραμένει εγκλωβισμένη στο Υπουργείο Τουρισμού, αποκομμένη από το Υπουργείο Παιδείας, με τα πτυχία των φοιτητών να στερούνται ακαδημαϊκής ισοτιμίας και τους ίδιους τους σπουδαστές να αποκλείονται ακόμη και από βασικά ευρωπαϊκά προγράμματα όπως το Erasmus.
Αντι η δημοτική αρχή να βγει μπροστά, να διεκδικήσει δυναμικά την ένταξη της σχολής στο ΕΛΜΕΠΑ για να διασφαλιστεί ο πανεπιστημιακός της χαρακτήρας, επιλέγει τον βολικό ρόλο του χειροκροτητή. Αποδέχεται αμαχητί την ακαδημαϊκή απομόνωση της ΑΣΤΕΚ και συνυπογράφει την καταδίκη της, αρκούμενη σε υποσχέσεις για ντουβάρια, στο μέλλον, επί οικοπέδου του δήμου.
Συντονισμός της πλάκας: Αλλα ζητάει ο Δήμος, άλλα προτείνουν οι ξενοδόχοι
Η ταυτόχρονη δημοσιοποίηση των θέσεων του Δήμου και του Συνδέσμου Ξενοδόχων, αντί να εκπέμπει εικόνα ενός αρραγούς, κοινού μετώπου διεκδίκησης, αποκαλύπτει ένα απίστευτο μπάχαλο και μια προχειρότητα “στο ποδάρι”. Η συνεργασία των τοπικών φορέων μοιάζει περισσότερο με ασυντόνιστο θίασο, όπου ο καθένας παίζει τον δικό του σκοπό. Ποιες συνέργειες επεδίωξε ο Δήμος, στο πλαίσιο της διεκδίκησης, ώστε να υπάρχει μια ενιαία γραμμή;
Αρκεί μια απλή σύγκριση των δύο προσεγγίσεων για να φανεί το μέγεθος της ασυνεννοησίας:
- Η “μακέτα” του Δήμου vs η ωμή πραγματικότητα των ξενοδόχων: Ο Δήμαρχος Μανώλης Μενεγάκης πανηγυρίζει για ένα Μνημόνιο που απλώς υπόσχεται ντουβάρια και “κτιριολογικά προγράμματα” στα Εξω Λακώνια. Από την άλλη, ο Πρόεδρος των ξενοδόχων Γιάννης Προκοπάκης παραδέχεται ανοιχτά αυτό που η δημοτική αρχή κάνει πως δεν βλέπει. Οτι το έργο είναι δώρον άδωρον χωρίς φοιτητική εστία. Οι ξενοδόχοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι χωρίς εστία τουλάχιστον 300 κλινών, η οποία πρέπει να χτιστεί παράλληλα και όχι σε μεταγενέστερη φάση, η σχολή δεν είναι βιώσιμη στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Πώς γίνεται ο Δήμος να υπογράφει μνημόνια χωρίς να έχει εξασφαλίσει αυτόν τον όρο ως απόλυτη προτεραιότητα από την πρώτη μέρα;
- Η ιδιωτική πρωτοβουλία παρεμβαίνει με δική της πρόταση: Ενώ ο Δήμος αφήνει να εννοηθεί ότι η χρηματοδότηση ΘΑ αναζητηθεί από το κράτος, οι ξενοδόχοι σπεύδουν να προτείνουν ΣΔΙΤ και ιδιωτική συμμετοχή για να χτιστεί η εστία. Η πρόταση αυτή, αν και ρεαλιστική μπροστά στην κρατική αδράνεια, αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει κανένα συμφωνημένο, κοινό σχέδιο χρηματοδότησης. Ολα σχεδιάζονται στον αέρα, με την ελπίδα ότι “κάπως, κάποιος” θα βρει τα εκατομμύρια.
- Αποσπασματική ατζέντα και “λίγο απ’ όλα”: Η προσέγγιση των ξενοδόχων, που προσπαθούν στην ίδια συνάντηση να χωρέσουν από την τραγική υποστελέχωση του Νοσοκομείου μέχρι το “Πληρώνω όσο πετάω” και την… Τεχνητή Νοημοσύνη, δείχνει έλλειψη στόχευσης. Αντί για ένα σκληρό, μονοθεματικό διεκδικητικό πλαίσιο, που θα πίεζε την Υπουργό για το φλέγον ζήτημα της ακαδημαϊκής υποβάθμισης της ΑΣΤΕΚ.
Πρόκειται για ζητήματα αναμφίβολα σοβαρά, τα οποία όμως δεν μπορούν να τσουβαλιάζονται στην ίδια ατζέντα. Ειδικά όταν κάποια από αυτά αποτελούν αντικείμενο ανοιχτής διένεξης με τον ίδιο τον Δήμο ή αφορούν άλλα υπουργεία, η παρουσίαση ενός τέτοιου ετερόκλητου “καλαθιού” στην Υπουργό απλώς αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της περιοχής και θολώνει το κύριο μέτωπο διεκδίκησης.
Στεγαστικό χωρίς αντίκρισμα και καθημερινή επιβίωση
Μας μιλούν για επενδύσεις 8,4 εκατομμυρίων ευρώ και για ανέγερση νέων εγκαταστάσεων στα Λακώνια. Ομως, ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; Από ποιο ταμείο είναι εξασφαλισμένα αυτά τα κονδύλια; Οταν η πολιτεία αδυνατεί να καλύψει ακόμη και τα πιο βασικά έξοδα λειτουργίας της σχολής, πώς περιμένουν να τους πιστέψουμε για “υπερσύγχρονα κτίρια”;
Πληροφορηθήκαμε την παρουσία του Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη. Πιθανότατα θα κληθεί-πιεστεί να σώσει την παρτίδα υποσχόμενος χρηματοδότηση, δια της τεθλασμένης, αφού στο μνημόνιο δεν μετέχει η Περιφέρεια, και που άλλοι προσπαθούν να έχουν τα εύσημα. Μάλλον θα προσπαθήσουν “να κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα”.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι η πλήρης απουσία της φοιτητικής μέριμνας από την ατζέντα τους. Οι σπουδαστές της ΑΣΤΕΚ σήμερα:
- Δεν έχουν σίτιση.
- Δεν έχουν φοιτητική εστία, την ίδια ώρα που το κόστος στέγασης στον Αγιο Νικόλαο είναι δυσβάσταχτο.
- Δεν έχουν καν πραγματικό φοιτητικό πάσο με αντίκρισμα, αφού η σχολή δεν υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας.
Η μεταφορά της σχολής εκτός του αστικού ιστού, στα Λακώνια, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί υποδομές μεταφοράς, στέγασης και καθημερινής διαβίωσης, απλώς θα απομονώσει περαιτέρω τους φοιτητές.
Λόγια του αέρα για να κρυφτεί το λουκέτο
Το λουκέτο δεν θα έρθει με μια ξαφνική υπουργική απόφαση που θα έβγαζε τον κόσμο στους δρόμους. Θα έρθει αθόρυβα, με τη μέθοδο του αργού στραγγαλισμού. Οταν υποβαθμίζεις ένα πτυχίο στα τρία χρόνια και στερείς από τους σπουδαστές τη σίτιση και τη στέγαση, κάνεις τη σχολή μη ελκυστική. Οι υποψήφιοι απλώς θα σταματήσουν να τη δηλώνουν στο μηχανογραφικό τους. Την ίδια ώρα, η ανάγκη για μια τουριστική σχολή πραγματικά πανεπιστημιακού επιπέδου είναι δεδομένη, μόνο που η υπουργός φαίνεται να την κρατά ως “δώρο” για το Ρέθυμνο, όπως άλλωστε πρόσφατα επιχειρήθηκε με τη μεθόδευση ίδρυσης εκεί αντίστοιχου τμήματος. Και όταν τα έδρανα στον Αγιο Νικόλαο αδειάσουν οριστικά, το υπουργείο θα έχει έτοιμο το τέλειο άλλοθι: “δεν υπάρχει πλέον ζήτηση, άρα η λειτουργία της είναι ασύμφορη”. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο κλείνουν οι σχολές στην περιφέρεια, και αυτόν τον μαθηματικό θάνατο της ΑΣΤΕΚ οφείλουμε να αναδείξουμε. Αυτό πρέπει να καταλάβει η τοπική κοινωνία και να αντιδράσει, αντί να πανηγυρίζει για το τίποτα.
Είναι δε πιθανό, το μνημόνιο να είναι το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα για δημιουργία πανεπιστημιακής σχολής στο Ρέθυμνο ή αλλού. Αν έτσι είναι, θα μας χρυσώσουν το χάπι με την υπογραφή του τίποτα.
Ας σταματήσουν λοιπόν οι τοπικοί άρχοντες και οι κυβερνητικοί παράγοντες να πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η τουριστική εκπαίδευση στον Αγιο Νικόλαο χρειάζεται πράξεις, πόρους, στέγαση και, πάνω απ’ όλα, πανεπιστημιακή αναγνώριση. Τα υπόλοιπα είναι απλώς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για τις φωτογραφίες της επόμενης ημέρας.
