Του ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ
Στα πολιτικά στέκια του Λασιθίου, το αφήγημα περί στενής σχέσης του βουλευτή με τον Κυριάκο ξεθωριάζει, καθώς η σκληρή πραγματικότητα αποκαλύπτει έναν εσωκομματικό χαμαιλέοντα.
Ενώ η βιτρίνα δείχνει νομιμοφροσύνη, στο παρασκήνιο μεθοδευμένα κινείται με στόχο τον παραγκωνισμό και την απομόνωση του παραδοσιακού μητσοτακικού μπλοκ, ανθρώπων δηλαδή που αποτελούν διαχρονική ραχοκοκαλιά της παράταξης στο Λασίθι.
Η διακοπή συνεργασίας με επί χρόνια συνεργάτη του – που διέθετε σοβαρότητα, ισχυρό ηθικό ανάστημα και αίσθημα δικαίου – δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, αλλά στην λογική μιας συστηματικής εκκαθάρισης παλιών αγωνιστών που δεν χωρούν στα σχέδια του ή που αρνούνται να ταυτιστούν με επιλογές του που κινούνται σε γκρίζες ζώνες.
Με καταβολές στον καραμανλισμό και τον σαμαρισμό, ο βουλευτής φαίνεται να αναζητά ή να έχει βρει νέα πολιτική στέγη στο κλίμα Δένδια, αποδεικνύοντας ότι η στρατηγική του δεν αφορά την ενότητα της παράταξης, αλλά την προσωπική του οχύρωση εν όψει της επόμενης μέρας.
Το παιχνίδι των εντυπώσεων μπορεί να συνεχίζεται στην Αθήνα, όμως στο Λασίθι είναι πλέον φανερό ότι επιλέγει τη ρήξη με τον ηθικών αντοχών πυρήνα της παράταξης, στρέφοντας τα βέλη του εναντίον στελεχών που κράτησαν όρθια την παράταξη στα πολύ δύσκολα, ακόμα και αν χρειαστεί προς τούτο να συμμαχήσει με τα άκρα ή να συνάψει λυκοφιλίες.
Πολλοί αναρωτιούνται, που είναι οι συνυποψήφιοι του στις εκδηλώσεις; Πόσοι προσκαλούνται, πόσοι προβάλλονται, σε πόσους δίνεται ο λόγος; Είναι τραγικό η κομματική οργάνωση να αποτελεί προέκταση του προσωπικού μηχανισμού του βουλευτή. Πλήρης “αποστείρωση” από κάθε πρόσωπο, ήθελε έχει ισχυρή παρουσία και διεκδίκηση της βουλευτικής έδρας.
Οταν η πίστη στην παράταξη δίνει τη θέση της στην προσωπολατρία και την τυφλή υπακοή, η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει. Στο Λασίθι, η ιστορία δεν γράφεται από οσφυοκάμπτες, αλλά από στελέχη με ηθικό ανάστημα. Με τον στρατό των πρόθυμων που διόρισε στις κομματικές οργανώσεις (αποκλείοντας μη αρεστούς), μια ομάδα υποτακτικών που δεν υπηρετεί την παράταξη, αλλά τη σκιά του βουλευτή, κάποια στιγμή θα καταλάβει ότι οι οργανισμοί που χτίζονται με υλικά αμφιβόλου ποιότητας και καιροσκόπους, καταρρέουν με τον πρώτο πολιτικό κλυδωνισμό.
Σε όλο αυτό, ο βουλευτής δεν αντιλαμβάνεται ότι εκθέτει και την κυβέρνηση, με την επιλογή του να διορίσει Πρόεδρο της Νομαρχιακής Επιτροπής Λασιθίου της ΝΔ, τον Πρόεδρο του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ) του Υπουργείου Παιδείας. Λόγω ηθικού ασυμβίβαστου, αλλά κυρίως αντικειμενικότητας του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, δεν θα έπρεπε να κατέχει και τις δύο θέσεις.
Ξεκάθαρα, η επιλογή του βουλευτή να χτίσει προσωπικό φέουδο στο Λασίθι, πάνω στις στάχτες της ιστορικής βάσης του Λασιθίου, είναι η αρχή κατάρρευσης της δικής του βιτρίνας ως “καλό παιδί”. Αυτό όμως είναι δευτερεύον, μπροστά την εγκατάλειψη του Λασιθίου, την απουσία διεκδίκησης και την παραγωγή πραγματικού έργου.
