Του ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΜΙΧΑΛΗ
Ο Γιώργος δεν είναι πια εδώ. Και η ανάγκη μου να διορθώσω όσα γράφηκαν στη “ΦΩΝΗ ΛΑΣΙΘΙΟΥ“1 δεν είναι φιλολογική, είναι χρέος τιμής. Δεν αναφέρονταν σε “πέντε περιστατικά” ως αριθμό. Μιλούσαν για πέντε ζωές. Και ο Γιώργος, ο συνεργάτης που έγινε φίλος, ο άνθρωπος που γνώρισα μέσα από την κοινή επαγγελματική μας πορεία, ήταν μια από αυτές.
Γνώριζα τον Γολγοθά του. Ενημερωνόμουν για τις δυσοίωνες εξελίξεις, για τη μάχη του με την επάρατη νόσο, για να καταλήξει όμως, τελικά, από άλλη αιτία. Και λυπάμαι πολύ, που λόγω άλλων ζητημάτων, δεν ανταποκρίθηκα άμεσα σε προσπάθεια στενού του προσώπου να επικοινωνήσω μαζί του.
Πόση μικρότητα χρειάζεται, για να βλέπει κανείς πίσω από την αλήθεια “εσωκομματικές αντιπαραθέσεις”; Πόσο ανόητος πρέπει να είναι κάποιος για να πιστεύει ότι η αγωνία για την υγεία και τη ζωή των συνανθρώπων μας είναι πολιτικό παιχνίδι;
Τι μπορεί να σταθεί πάνω από την ίδια τη ζωή; Για κάποιους, η απάντηση στην κραυγή αγωνίας είναι η λάσπη, η συγκάλυψη, και το αποκορύφωμα του κυνισμού, οι δικαστικές διώξεις. Αντί να απολογούνται, επιτίθενται. Αντί να σκύβουν το κεφάλι, δείχνουν ένα πρωτοφανές περίσσευμα θράσους και ένα τρομακτικό έλλειμμα ανθρωπιάς.
Προσπαθούν να θάψουν την αλήθεια κάτω από αδιαφανείς διαδικασίες και παραπληροφόρηση. Προσπαθούν να πνίξουν κάθε φωνή για να μην ακουστεί η πραγματικότητα που πονάει. Αλλά οι ζωές δεν είναι στατιστική, ούτε αναλώσιμα υλικά για να προστατευτούν καρέκλες.
Λυπάμαι πραγματικά για όσους στρεβλώνουν την πραγματικότητα. Χάνουμε την ανθρωπιά μας όταν αντιμετωπίζουμε τον θάνατο ενός συνανθρώπου ως “επικοινωνιακό κίνδυνο”.
Ας το καταλάβουν καλά. Οι ζωές των συνανθρώπων μας, είναι η μόνη αλήθεια που δεν μπορούν να νικήσουν ούτε οι απειλές, ούτε η λάσπη τους.
Από τα πέντε περιστατικά, τα τέσσερα ήταν σοβαρά, και από αυτά, έχουν χαθεί τρεις ζωές.
Καλό ταξίδι, Γιώργο. Η δική σου “κραυγή” πρέπει να συνεχίσει να ακούγεται μέσα από τη φωνή όσων πιστεύουν ακόμα πως η υγεία είναι λειτούργημα και η ζωή αξία αδιαπραγμάτευτη. Δεν είσαι αριθμός. Είσαι η συνείδησή μας που δεν θα τους αφήσει να ησυχάσουν.
