Οι κακές γλώσσες λένε πως το κλίμα δεν είναι καλό για τον κυβερνητικό βουλευτή. Η επιστράτευση βαρέων ονομάτων στην πολιτική σκακιέρα, είναι πάντα το πιο αδιάψευστο σημάδι ότι το έδαφος κάτω από τα πόδια του βουλευτή έχει αρχίσει να τρέμει. Η περιοδεία του Γιάννη Πλακιωτάκη με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο Λασίθι, σε συνδυασμό με το παγερό κλίμα που ακούγεται ότι εισέπραξε ο ίδιος στον πρόσφατο εορτασμό για τη Μάχη του Λασιθίου στο Οροπέδιο, είναι μια ξεκάθαρη εικόνα πολιτικής ανασφάλειας και πανικού ενόψει των επερχόμενων εκλογών.
Οταν ένας πολιτικός, που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τον τόπο του για χρόνια, χρειάζεται κηδεμόνες από την Αθήνα για να πείσει τους ίδιους του τους συντοπίτες, την ώρα που η τοπική κοινωνία του γυρνάει την πλάτη ακόμα και σε ιστορικές εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, το μήνυμα είναι πλέον χειροπιαστό. Οι Λασιθιώτες δεν χορταίνουν με προεκλογικά χτυπήματα στην πλάτη και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Τα μεγάλα προβλήματα του νομού ζητούν απαντήσεις, όχι δημόσιες σχέσεις. Το αναπτυξιακό έλλειμμα του Λασιθίου, έχει ονοματεπώνυμο.
Η παρουσία του Μεϊμαράκη επιστρατεύεται προφανώς για να μαζέψει τις διαρροές και να δώσει μια ένεση αξιοπιστίας σε μια υποψηφιότητα που δείχνει να έχει στερέψει από επιχειρήματα, όμως η παγωνιά του κόσμου δείχνει ότι το γυαλί έχει ραγίσει. Αν ο κ. Πλακιωτάκης πίστευε ότι το έργο του στον νομό ήταν επαρκές, δεν θα χρειαζόταν ενισχύσεις από την πρωτεύουσα για να περπατήσει στις γειτονιές μας.
Η κάλπη που έρχεται προκαλεί πονοκέφαλο στον βουλευτή, ο οποίος επενδύει σε φτωχό ψηφοδέλτιο ώστε να μην κλονίζεται η κυριαρχία του. Oι πολίτες του Λασιθίου, έχοντας πλέον και μνήμη και κρίση, από τα 22 χρόνια βουλευτικής του θητείας, θέλουν να δώσουν τη δική τους ηχηρή απάντηση.
