Το Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, ο κεντρικός πυλώνας υγείας του Λασιθίου, καταρρέει με μαθηματική ακρίβεια. Δεν πρόκειται πλέον για απλή κρίση, αλλά για αποσύνθεση ενός που οδηγεί συνειδητά ένα νοσοκομείο σε υποβάθμιση επιπέδου κέντρου υγείας.
Μέσα σε αυτή την καταστροφική περιδίνηση, η στάση της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνας Σπυριδάκη, δεν είναι απλώς απογοητευτική. Είναι προκλητική.
Την ώρα που η χειρουργική κλινική βρίσκεται ένα βήμα πριν το οριστικό λουκέτο και τα τακτικά χειρουργεία αναστέλλονται, επιλέγει τον ρόλο του κομπάρσου.
Αντί για ευθεία σύγκρουση με το Υπουργείο και όσους φέρουν ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, αναλώνεται στην αναπαραγωγή υποκριτικών ανακοινώσεων ήσσονος σημασίας, την ώρα που ο διαμοιρασμός των ιματίων του νοσοκομείου έχει ήδη ξεκινήσει.
Τα νοσοκομεία υποστελεχώνονται, το εξειδικευμένο προσωπικό αποχωρεί και η κατάσταση επιδεινώνεται καθημερινά. Αντί για αμείλικτο κοινοβουλευτικό έλεγχο, ακούμε χλιαρές τοποθετήσεις που χάνονται μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, όταν οι φήμες για σύμπραξη με τον έτερο βουλευτή δεν έχουν πάψει ποτέ να ακούγονται.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Οι εφημερίες δεν βγαίνουν, οι ασθενείς μετακινούνται στο Ηράκλειο για τα αυτονόητα και η ασφάλεια της περίθαλψης τίθεται σε άμεσο κίνδυνο. Κι όμως, η προτεραιότητα φαίνεται να παραμένει η εικόνα: φωτογραφίες, επισκέψεις και εθιμοτυπικές παρουσίες που δεν λύνουν κανένα πρόβλημα.
Την ίδια στιγμή, εξελίσσεται ΕΔΕ για περιστατικό θανάτου, ενώ υπάρχουν και άλλα σοβαρά περιστατικά που θα έπρεπε να έχουν προκαλέσει άμεση και σφοδρή αντίδραση. Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε μια επιδερμική διαχείριση χωρίς προτάσεις και, κυρίως, χωρίς πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Αυτή η στάση την καθιστά συνυπεύθυνη στη σιωπηρή αποδοχή της απαξίωσης του υγειονομικού χάρτη του νομού.
Το Λασίθι δεν χρειάζεται βουλευτές που απλώς καταγράφουν την κατάρρευση. Χρειάζεται πολιτικούς που θα συγκρουστούν, πριν ο νομός μετατραπεί σε υγειονομική έρημο. Η αποψίλωση του νοσοκομείου δεν είναι τυχαία. Γίνεται με στόχο την ενίσχυση άλλων δομών.
Αν η κ. Σπυριδάκη αποφεύγει την ουσιαστική άσκηση αντιπολίτευσης, τότε προκύπτει ζήτημα πολιτικής συνέπειας. Ισως θα ήταν πιο έντιμο να εξετάσει ακόμη και τη μεταγραφή, αν αυτή η στάση είναι συνειδητή επιλογή.
Σε κάθε περίπτωση,οφείλει να εξηγήσει στους Λασιθιώτες γιατί επιλέγει τον δρόμο της σιωπής τη στιγμή που ο τόπος χρειάζεται την παρουσία της στην πρώτη γραμμή.
Η υγεία των πολιτών δεν είναι επικοινωνιακό εργαλείο ούτε νόμισμα σε πολιτικά παιχνίδια. Είναι ζήτημα ζωής.
Η πολιτική εντιμότητα δεν μετριέται με δηλώσεις, αλλά με στάση. Και όταν η στάση δεν συμβαδίζει με τον ρόλο, τότε οι επιλογές είναι λίγες και ξεκάθαρες.
