Η εξέλιξη με την κεραμουργική στην Παχειά Αμμο, ως χώρο φιλοξενίας των μεταναστών, φαίνεται να απομακρύνεται μετά τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, ενώ και ο ιδιοκτήτης αρνείται να παραχωρήσει το ακίνητο για τέτοια χρήση.
Αντί όμως οι αρμόδιοι να σκύψουν πάνω από την ουσία του προβλήματος, δηλαδή τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών, κάποιοι ρίχνουν τώρα στο τραπέζι μια άλλη πρόταση που και αυτή αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις.
Αν και ψιθυρίζεται, η πρόταση ακούει στο όνομα Σχολή Αστυφυλάκων Σητείας. Μια υποδομή που παραμένει κλειστή και ρημάζει εδώ και χρόνια, αποτελώντας ζωντανή απόδειξη της κρατικής αδιαφορίας για το ανατολικό άκρο της Κρήτης.
Μάλιστα, το 2017 η Διεθνής Ενωση Αστυνομικών είχε προτείνει την υπαγωγή της πρώην Σχολής Δοκίμων Αστυφυλάκων Σητείας στο Ιδρυμα “Παιδικές Εξοχές” Ελληνικής Αστυνομίας και τη λειτουργία της ως κατασκήνωσης, πρόταση που δεν έγινε ποτέ αποδεκτή1.
Και ξαφνικά, αυτοί που την άφησαν στην τύχη της, τη θυμήθηκαν. Οχι φυσικά για να τη δώσουν πίσω στους δόκιμους αστυφύλακες, για να τονωθεί η τοπική οικονομία και να ενισχυθεί η αστυνόμευση. Τη θυμήθηκαν ως έναν βολικό χώρο ανάγκης για τη φιλοξενία μεταναστών.
Αποτελεί ωμή πρόκληση να αντιμετωπίζεται η Σητεία ως η πίσω αυλή της Κρήτης, όπου μπορεί να μεταφερθεί ότι δεν χωράει σε υπάρχουσες δομές ή δεν γίνεται δεκτό αλλού. Η επαναλειτουργία της Σχολής Αστυφυλάκων είναι ένα δίκαιο, πάγιο αίτημα, που πρέπει να ικανοποιηθεί.
Οποιαδήποτε προσπάθεια να συνδεθεί το ζήτημα με κλειστές υποδομές και διαχείριση μεταναστευτικών ροών συνιστά πολιτική κοροϊδία μεγατόνων. Ας ψάξουν αλλού για πρόχειρα μπαλώματα και ας αφήσουν τη Σητεία έξω από τα παιχνίδια τους.
