Μήπως η Νορβηγία να κάνει ένα δώρο στη… Σητεία;

Το δημοσίευμα του CRETA241 αποτυπώνει με καυστικό και πικρό χιούμορ το χάσμα ανάμεσα στον τρόπο που σχεδιάζονται κρίσιμες υποδομές στην Ευρώπη και στη χρόνια στασιμότητα που βιώνει η ανατολική άκρη της Κρήτης. Στο κείμενο, η αναφορά του τ. αντιπεριφερειάρχη Γιώργου Αλεξάκη από το Σταβάνγκερ της Νορβηγίας – για το υποθαλάσσιο τούνελ των 27 χιλιομέτρων και των 2,8 δισ. ευρώ που συνδέει ακόμα και ένα νησί 500 κατοίκων με την ενδοχώρα με όρους “ίσων ευκαιριών” – λειτουργεί ως καθρέφτης για τη Σητεία, η οποία εξακολουθεί να περιμένει ουσιαστική σύνδεση μέσω της επέκτασης του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ).
Με περίσσια αλλά δικαιολογημένη ειρωνεία, το άρθρο προτείνει “Να πάνε από τον δήμο Σητείας και να επιδιώξουν αδελφοποίηση με την πόλη Σταβαγκερ της Δυτικής Νορβηγίας! Που ξέρεις μπορεί κάτι να… δώσουν και να κάνουν δώρο στην πόλη της Κρήτης τον ΒΟΑΚ!“

Μελέτες στα συρτάρια και χαμένος χρόνος

Το πιο απογοητευτικό στοιχείο στη συζήτηση για τον ΒΟΑΚ προς τη Σητεία δεν είναι η έλλειψη τεχνικής γνώσης ή σχεδιασμού, αλλά η αναντιστοιχία ανάμεσα στην ύπαρξη ώριμων ή προχωρημένων μελετών για επιμέρους τμήματα και την απουσία πολιτικής βούλησης για ένταξή τους σε άμεσο ορίζοντα υλοποίησης. Οταν μελέτες μένουν ανεκμετάλλευτες ή αποσπασματικές, κάθε χρόνος που περνά σημαίνει παλαιότερα δεδομένα, νέες γραφειοκρατικές εκκρεμότητες, αύξηση κόστους και απομάκρυνση του έργου από την καθημερινή πραγματικότητα των κατοίκων.
Τέτοια τμήματα, είναι η παράκαμψη του Καλού Χωριού και της Παχειάς Αμμου. Υπάρχουν ολοκληρωμένες μελέτες που αρνούνται να υλοποιήσουν.

Ασφάλεια, καθημερινότητα και οικονομική απομόνωση

Η μη ολοκλήρωση και η αναβλητικότητα γύρω από την επέκταση του ΒΟΑΚ μέχρι τη Σητεία έχουν άμεσες, μετρήσιμες συνέπειες σε πολλαπλά επίπεδα:

  • Οδική ασφάλεια και διέλευση μέσα από οικισμούς. Στα σημεία όπου ο υφιστάμενος άξονας περνά μέσα από κατοικημένες περιοχές, που παράλληλα λειτουργεί ως οδός τοπικής κίνησης, άρα με αυξημένο κυκλοφοριακό φόρτο, οδηγοί και πεζοί εκτίθενται καθημερινά σε αυξημένο κίνδυνο. Η απουσία σύγχρονου οδικού δικτύου, ασφαλούς, με ισόπεδους ή ανισόπεδους κόμβους εκτός αστικού ιστού, καθιστά τη μετακίνηση δοκιμασία.
  • Ποιότητα ζωής και ταλαιπωρία. Ο χρόνος μετάβασης, η κυκλοφοριακή συμφόρηση στις αιχμές, η πίεση στις κοινότητες και το αίσθημα της περιθωριοποίησης βαραίνουν όσους ζουν, εργάζονται ή επισκέπτονται την περιοχή – ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μετακινήσεις προς νοσοκομεία, υπηρεσίες ή εκπαιδευτικές δομές.
  • Οικονομική ανάπτυξη και ίσες ευκαιρίες. Όπως υπογραμμίζεται έμμεσα και μέσα από το παραλληλισμό του άρθρου με τη Νορβηγία, ένας σύγχρονος οδικός άξονας δεν είναι πολυτέλεια, αλλά βασική προϋπόθεση για ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, στον τουρισμό, στη μεταφορά αγροτικών προϊόντων και στις επενδύσεις. Οταν η Σητεία μένει στο περιθώριο των μεγάλων οδικών παρεμβάσεων, η οικονομική της προοπτική στραγγαλίζεται. Οπως και των υπόλοιπων περιοχών που βρίσκονται ή γειτνιάζουν στη διαδρομή του ΒΟΑΚ.

Ελλειψη διεκδίκησης και πολιτικής βούλησης

Η ειρωνεία του τίτλου “Μήπως η Νορβηγία να κάνει ένα δώρο στη… Σητεία;“ αναδεικνύει ακριβώς την αδιαφορία που εισπράττουν οι πολίτες. Να πρέπει η Σητεία και το Λασίθι να αρκείται σε υποσχέσεις, αντί να διεκδικεί με σχέδιο, πίεση και μετρήσιμα αποτελέσματα αυτό που της αναλογεί ως τμήμα της Κρήτης και της χώρας.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική προς τον κυβερνητικό βουλευτή που, επί 23 χρόνια, βρίσκεται σε θέση ισχύος και απολαμβάνει τα προνόμια της μακρόχρονης κοινοβουλευτικής παρουσίας, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει ή να έχει ασκήσει την αναγκαία πολιτική πίεση ώστε το έργο να περάσει από τις εξαγγελίες και τις μελέτες στην πράξη. Οι πολίτες έχουν αντιληφθεί το γενικότερο κενό εκπροσώπησης και πλέον ασκούν ανοιχτά δριμεία κριτική.
Οταν μια περιοχή παραμένει σε καθεστώς μόνιμης αναμονής για δεκαετίες, η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από γενικόλογες διαβεβαιώσεις, μεταθέσεις ευθυνών και ψίχουλα για μελέτες που δίνουν την ψευδαίσθηση προθέσεων. Αυτό που μετρά, είναι το αν ξεθαφτούν οι μελέτες και υπάρξει απτό έργο.

  1. Μήπως η Νορβηγία να κάνει ένα δώρο στη… Σητεία; ↩︎
Back To Top