Ενώ οι πολίτες της Ανατολικής Κρήτης περιμένουν εδώ και δεκαετίες έναν ασφαλή αυτοκινητόδρομο, ο βουλευτής επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ δημιουργικής λογιστικής, επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων και παραπληροφόρησης.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Πλακιωτάκη, για το τμήμα Νεάπολη – Αγιος Νικόλαος, δεν είναι απλώς υπερβολικές. Αποτελούν πρόκληση για την κοινή λογική.
Το Λασίθι ζητά τον δρόμο που πληρώνει πολύ ακριβά και δικαιούται. Χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα, την ασφάλεια, και που να φτάνει μέχρι τη Σητεια. Ολα τα άλλα είναι φληναφήματα.
Ως ιστοσελίδα, έχουμε με επίμονη αρθρογραφία εστιάσει στο ζήτημα1, αναδεικνύοντας πτυχές και επιδιώκοντας να συμβάλουμε στην προώθηση των δίκαιων αιτημάτων του Λασιθίου.
Η “μαύρη τρύπα” των αποζημιώσεων και των χαμένων πόρων
Ο ισχυρισμός ότι “δεν χάνεται ούτε ευρώ” καταρρίπτεται από την ίδια την πραγματικότητα των αριθμών. Η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις θριαμβευτικές ανακοινώσεις είναι πικρή:
- 144+ εκατομμύρια ευρώ σε σταλίες. Η βιασύνη για την ανάθεση και την έναρξη εργασιών χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς και οι απαλλοτριώσεις, οδήγησε το έργο σε πάγωμα. Αποτέλεσμα; Ο εργολάβος δικαιούται και διεκδικεί αστρονομικές αποζημιώσεις για την αδράνεια των μηχανημάτων του. Αυτά τα χρήματα δεν πάνε στην άσφαλτο, αλλά στις ρήτρες της κρατικής ολιγωρίας. Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι η έναρξη έγινε χωρίς προετοιμασία, προκαλώντας αυτή την οικονομική αιμορραγία.
- 18 εκατομμύρια από την προαίρεση. Αυτά τα χρήματα έχουν ήδη χαθεί. Δεν πρόκειται για μια απλή λογιστική απώλεια, αλλά για χαμένα έργα. Υποδομές που θα είχαν γίνει, που τις είχε ανάγκη ο τόπος, αλλά τελικά δεν θα υλοποιηθούν ποτέ. Μια σημαντική απώλεια που υποβαθμίζει το τελικό αποτέλεσμα.
- Τα 38 εκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης: Η επιστροφή τους παραμένει ένα μετέωρο «θα», χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Είναι χρήματα που “έχουμε να παίρνουμε”, αλλά το πότε θα έρθουν πίσω παραμένει άγνωστο.
Το “επίτευγμα” των αυτονόητων
Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να παρουσιάζονται ως επιτυχία από τον βουλευτή τα 9,3 εκατομμύρια ευρώ για τις προσωρινές αποζημιώσεις!
Τα χρήματα αυτά επιδικάστηκαν από τη Δικαιοσύνη. Είναι υποχρέωση της πολιτείας να τα καταβάλει στους δικαιούχους.
Το να πανηγυρίζεις για δικαστικές αποφάσεις εναντίον της πολιτείας, και μια αυτονόητη κρατική υποχρέωση εφαρμογής της, και να την παρουσιάζεις ως κατόρθωμα, συνιστά τον απόλυτο εμπαιγμό.
Είναι εξοργιστικό, να πρέπει να πληρώσει η πολιτεία και τα 20+ εκατομμύρια για τις αποζημιώσεις, αλλά και τα 144+ για σταλίες, ως αποτέλεσμα της δικαστικής εμπλοκής που ήταν αναμενόμενο να υπάρξει λόγω της μεγάλης απόκλισης από την πραγματική αξία των ακινήτων.
Που δεν θα είχε χρειαστεί να χαθούν τα 144+ εκατομμύρια, αν δεν είχαν υποτιμήσει την αξία των ακινήτων και είχαν καταβάλει από την αρχή τα περίπου 20 εκατομμύρια στους ιδιοκτήτες. Είναι σκανδαλώδες να επιχειρείς να βαπτίσεις την μεγάλη ζημιά του δημοσίου, ως επιτυχία!
Κανονικότητα με κομμένους κόμβους;
Πως μπορεί να ισχυρίζεται κανείς ότι το έργο συνεχίζεται “κανονικά” και “απρόσκοπτα”, όταν ήδη έχουν παγώσει δύο ανισόπεδοι κόμβοι από τον αρχικό σχεδιασμό; Που είναι άγνωστο πότε και αν θα προχωρήσουν;
Οταν μάλιστα για τον έναν κόμβο, στις αιτίες καθυστέρησης του, άρα λογικά και τμήμα των αποζημιώσεων για σταλίες, ήταν η δικαστική εμπλοκή;
Δηλαδή, θα πληρώσει η πολιτεία σταλίες, για τμήμα έργου που δεν προχωρά προς το παρόν. Αν δεν είναι σκάνδαλο αυτό, τότε τι είναι;
Ενας αυτοκινητόδρομος χωρίς τους απαραίτητους κόμβους σύνδεσης δεν είναι έργο ανάπτυξης. Είναι ένα ημίμετρο που υποβαθμίζει την ασφάλεια και την εξυπηρέτηση της περιοχής. Ποιον προσπαθεί να κοροϊδέψει η πολιτική ηγεσία όταν παρουσιάζει ένα «κουτσουρεμένο» έργο ως πλήρες;
Ποιον κοροϊδεύετε κ. βουλευτά;
Η ευθύνη δεν κρύβεται πίσω από λογύδρια, μακέτες και εικονική πραγματικότητα. Η καθυστέρηση στην επίλυση των βασικών ζητημάτων (απαλλοτριώσεις) πριν την έναρξη του έργου, είναι η ρίζα του κακού που οδήγησε στην οικονομική αιμορραγία των 144+ εκατομμυρίων.
Αντί για πανηγυρισμούς πάνω από τις τρύπες του προϋπολογισμού, οφείλει σαφείς απαντήσεις:
- Πότε ακριβώς θα επιστρέψουν τα 38 εκατομμύρια;
- Ποιο είναι το τελικό χρονοδιάγραμμα για ένα έργο που ήδη υποβαθμίζεται σε τεχνικά χαρακτηριστικά με την κατάργηση κόμβων;
- Γιατί οι φορολογούμενοι πρέπει να πληρώσουν 144+ εκατομμύρια σε αποζημιώσεις λόγω κακού προγραμματισμού;
- Τα 144+ εκατομμύρια σε σταλίες, δεν θα ήταν αρκετά να φτιάξουν τον μισό ΒΟΑΚ μέχρι Σητεία; Αντιλαμβάνεστε πως μεταφράζεται η απώλεια αυτών των εκατομμυρίων, και ποιες οι συνέπειες για τους πολίτες του τόπου καταγωγής σας και όχι μόνο;
- Γιατί κανείς δεν μιλά για δύο σημαντικά έργα; Αυτά της παράκαμψης του Καλού Χωριού και αυτό της παράκαμψης της Παχειάς Αμμου; Και τα δύο είναι ώριμα μελετητικά και έχουν θαφτεί σε συρτάρια.
Η πολιτική της αυτοθαυμαζόμενης αποτυχίας!
Είναι πλέον σαφές ότι ο κ. Πλακιωτάκης έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες του Λασιθίου. Το να παρουσιάζει κανείς μια οικονομική καταστροφή 144+ εκατομμυρίων και ένα ακρωτηριασμένο έργο ως success story, δεν είναι απλώς πολιτική ανικανότητα. Είναι θράσος.
Αν ο βουλευτής θεωρεί ότι οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονται τον εμπαιγμό και την υποτίμηση της νοημοσύνης τους, ενώ ο τόπος υποβαθμίζεται και χάνει ευκαιρίες, πλανάται πλάνην οικτράν.
Το Λασίθι δεν χρειάζεται έναν βουλευτή που πανηγυρίζει πάνω τις αποτυχίες του, αλλά κάποιον που θα απολογηθεί για τα εκατομμύρια που πετάχτηκαν στα πόδια των εργολάβων αντί να γίνουν άσφαλτος, οδική ασφάλεια, μοχλός ανάπτυξης. Κύριε Πλακιωτάκη, ο εμπαιγμός έχει και τα όρια του, και εσείς τα έχετε ξεπεράσει προ πολλού.
