Ενα από τα πιο αναγκαία έργα του Μεραμπέλλου, το φράγμα του Κρούστα, παραμένει για χρόνια στα χαρτιά, προκαλώντας έντονο προβληματισμό και εύλογη αγανάκτηση. Αν και θεωρούνταν το πλέον έτοιμο για να προχωρήσει η μελέτη του έργο, και να μπει σε τροχιά υλοποίησης, η πραγματικότητα αποδεικνύεται τελείως διαφορετική, με τις διαδικασίες να έχουν κολλήσει αναίτια.
Η Περιφέρεια Κρήτης είχε εγκρίνει τη σχετική πίστωση για την ανάθεση μελέτης ήδη από το 2025. Ωστόσο, παρά την εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, το κονδύλι παραμένει ουσιαστικά παγωμένο και καμία απολύτως εξέλιξη δεν έχει σημειωθεί μήνες μετά.
Η κύρια αιτία της καθυστέρησης φαίνεται να εντοπίζεται σε εκκρεμότητα που βαραίνει την πλευρά του Δήμου. Το κρίσιμο σημείο που κρατά το έργο όμηρο, σύμφωνα με τα όσα ακούγονται, είναι η αδιαφορία της δημοτικής αρχής να ξεκαθαρίσει το τοπίο γύρω από το μοντέλο διαχείρισης του φράγματος, ώστε να προχωρήσει η σχετική σύμβαση.
Κρίσιμη ανάγκη για ύδρευση και ανάπτυξη
Η σημασία ενός τέτοιου έργου δεν περιορίζεται μόνο στον πρωτογενή τομέα. Το φράγμα του Κρούστα αποτελεί ζήτημα προτεραιότητας και για την ύδρευση της περιοχής1, αλλά και λύση ανάγκης ακόμα και για τον δήμο σε περίπτωση ανάγκης2. Η εξασφάλιση πόσιμου νερού και η επάρκεια για τις οικιακές ανάγκες είναι αυτονόητα δικαιώματα των πολιτών, τα οποία σήμερα τίθενται σε άμεσο κίνδυνο λόγω της αβελτηρίας της διοίκησης. Μην παραβλέπουμε επίσης το πως όλο αυτό μπορεί να επηρεάσει την τουριστική οικονομία.
Ελλειψη πολιτικής βούλησης
Εύλογα λοιπόν ανακύπτει το ερώτημα, πόσο πραγματικά ενδιαφέρεται η δημοτική αρχή για ένα έργο πνοής που θα εξασφάλιζε την υδροδότηση και θα άλλαζε τη μοίρα του τόπου; Η στάση αυτή γεννά σοβαρές αμφιβολίες για το αν υπάρχει η απαιτούμενη πολιτική βούληση ώστε να ασκηθεί πίεση και να ξεπεραστούν τα εμπόδια. Δεν είναι δυνατόν ένα έργο ζωτικής σημασίας για την ίδια την επιβίωση των κατοίκων να λιμνάζει εξαιτίας της αδράνειας αυτών που έχουν ταχθεί να υπηρετούν τις ανάγκες τους.
Η διοίκηση ενός δήμου κρίνεται πρωτίστως από την ικανότητά της να διεκδικεί και να ολοκληρώνει υποδομές που θωρακίζουν το μέλλον. Οταν το κλειδί της εξέλιξης κρατείται από τον Δήμο, η καθυστέρηση δεν αποτελεί απλώς γραφειοκρατικό ατόπημα, αλλά βαριά πολιτική ευθύνη. Είναι επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιοι να βγουν από την απραξία και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στους δημότες.
Ας αποφασίσουν επιτέλους αν θέλουν τέτοια έργα ή όχι και να το πουν ξεκάθαρα. Είναι υποκριτικό από την μια να λέει ο Δήμος ότι στα στηρίζει, να φτάνει στο σημείο να θέλει να κηρύξει τον δήμο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης3, και από την άλλη να μην προχωρά σε άμεσες ενέργειες. Κάποιοι μιλούν ακόμα και για σαμποτάρισμα από πλευράς Δήμου.
Ο χρόνος κυλά εις βάρος της τοπικής ανάπτυξης. Οι κάτοικοι, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι του Κρούστα, έρχονται αντιμέτωποι με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, βλέποντας ένα έργο ζωτικής σημασίας να παραμένει παγιδευμένο στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της αδιαφορίας και τον πολύχρονο εμπαιγμό να μην έχει ένα τέλος.
Ευτυχώς οι βροχοπτώσεις ενίσχυσαν τα αποθέματα νερού, όμως αυτό δεν σημαίνει πως και στα επόμενα χρόνια θα επαναληφθεί. Δεν μπορεί ένας ολόκληρος δήμος να βασίζεται στην τύχη. Είναι επιτακτική ανάγκη για καθαρές απαντήσεις από τον Δήμο, ώστε να ξεπεραστεί το αδιέξοδο και να αξιοποιηθεί επιτέλους η χρηματοδότηση, πριν χαθεί μια ακόμα ευκαιρία για την περιοχή, που θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο έργο ταμίευσης για το Μεραμπέλλο, το οποίο στερείται παντελώς ανάλογων υποδομών4.
